DES CAMPANULÉES. 55i 
longioribus ; capsula minus sulcatâ petlicello minus conlinuâ et ad formam ovoideam elonga- 
tam inclinans, potiùs quàm obconicâ ; seminibus demùm minus utrinquè acutis et latioribus. 
Lapeyrouse sidj nomine G. bellidifoliæ specimen unicum beibarii Vaillantiani descripsit, quod 
cl. Bentham Sià G. Rapunculum cum dubio refert. Dom. Jaunie St. -Hilaire idem specimen vidit 
et propter phrasim Vadlantii sub eodem nomine G. bellidifoliæ descripsit atque figairavit ; sed ex 
recente autopsia speciminis herbarii Vaillantiani, mihi tantùm C. patula videtur. Tabula citata 
non optime specimen repræsentat , præcipuè quoad calycem , tubo angustiore , et quoad corol- 
lam , quæ latior est. 
125. GaMPANULA ERINOIDES. 
G. caule humili paucifloro angulis scabro , foliis parvis lineari-lanceolatis glabris crenulatis , 
inferioribus obtusis , superioribus aeuminatis , lobis calycinis longe subulatis integris corolla in- 
fundibuliformi subbrevioribus , capsula longé obconica teretiuscula. 
C. erinoides Limi. mant. p. 44^ Lam. dict. i p. 585? Willd. .fpec. i p. gi'j? Roem. et 
Sch. syst. 5 p. i5o? { exci, in omnih. syn. Herni. Lugd. t. iii, ad Lobeliam Erinumr^r. ). 
G. erinoides Lam.! lierh. Caaan. ann. de cienc. 3 p. 20 . {Non EU. et alior. auctor. 
Americ. ) 
Habitat in Hispania , circii Matritum ( Lagasc ! ), Gibraltar (Broussonn. Thib. in herb. DG. ), 
in regno Valenciano (Gavan. ) , et in Tingitanico (Gavan. ex Brouss. ). © (Vid. sicc. ) 
Radix tenuis , filiformis, albida, pollicaris , verosimiliter annua. Gaulis rectus, 4~8 pollica- 
ris, simplex, sed superne pedunculis unifloris plus mimisve divergentibus auctus, angulis retro 
scabris. Folia parva , sæpiùs erecta, caulique adpressa , lineari-lanceolata , 4“6 lineas longa, 
lineam ad minus lata , glabra, undulato-crenata , margine cartilaginea, albida et scabriuscula ; 
inferiora breviora obtusa , superiora remotè acuminata subintegra. Flores erecti , solitatii, pedun- 
culos seu ramos terminantes. Galyx glaber ; tubo obconico , lineam longo; lobis longe acuminatis , 
5 lin. longis , integris , per anthesin erectis , deinde patulis. Gorolla infundibuliformis vel infrà 
mediam partem inflata , lobis calycinis parùm longior, nempè 6-7 lineas longa , sub-5-fida , lobis 
erectiusculis ovatis. Stamina 3 lineas longa; antheræ filamentis longiores : filamenta vix lineam 
longa ; basi sublatiora , glabriuscula. Stylus 3~4 lineas longus , id est corolla sæpiùs dimidio bre- 
vior. Stigmata 3, filiformia, lineam longa. Gapsula (ex specim Malriténsi ) longé obconica , 
erecta , 4 lineas longa , 2 lata , lobis calycinis tunc erectis terminata, teretiuscula , nervis vix dis- 
tinctis, versus apicem 3 poris dehiscens. 
Species in Hispania frequens, affinis G. patulæ, sed ab ea diversa radice, caule humiliori, 
foliis brevibus , laciniis calycinis integris. Descripsi specimina Gibraltarica : aliud mihi dedit 
celeb. Lagasca , circa Matritum lectum, quod differt solum caule majori , ramosiori , calyce sca- 
briusculo , lobis longioribus et scabro-ciliatis. Specimina nostra benè conveniunt cùm aliis, sub 
nomine C. erinoidis , in herbario Lamarkiano , sed celeb. auctor ea verosimiliter nondum pos- 
sidebat quando G. erinoidem in Encyclopedia descripsit , nam non dixit eam speciem vidisse. 
Planta sub eodem nomine à Gavanilles , in Annales de las ciencias descripta eadem quàm nostra vi- 
detur esse , nam à celeb. Broussonnet etiam provenit et ex descriptione à nostra non differt , sed 
multo miniis certum est C. erinoidem Linn. camdem speciem esse. Descriptio brevis in Mantissa 
nostris speciminibus non repugnat , sed tamen folia crenulala sunt nec vix manifeste serrata ; de 
patria dicit solum Africa et synonymon cùrn dubio addit Herm. Ludg. t. i 1 1 , ad Lobeliaih 
Erinum perlinens. Forsan planta Linnæi capensis erat et tunc ad Wahlenbergias potiùs referenda 
esset. Auctores Americani errore hoc nomen G. erinoides , alii speciei ( G. aparinoidi ) tribuerunt. 
