DES CAMPANULÉES. 541 
5-loba , lobis ovato-acutis erectis. Stamina | lin. circiter longa, filamentis tenuissimis basi vix 
latioribus , antheris sublongioribus. Stylus staminibus longior, corolla dimidio brevior. Stigmata 
tria , brevia. Capsrda erecta , obconica , 2-3 lineas longa , sesquilineam superne lata , 5-angularis , 
3-locularis, 3 poris , imo sulcorum, jiaido infrii lobos erectos calycis dehiscens. Semina ovoidea, 
utrinquè subacuta, nitida, pallide spadicea , lin. longa. 
Diii incertus fui antequam hanc singularem speciem bic collocaverim , nam media est inter 
Campanulas et Specularias. Habitu ramis dicbotomis , floribus foliis oppositis et ideo sæpè axillis 
ramorum sitis, ad quasdam Campanulas et praecipue ad C. Erinum accedit ; ut ea calycis tubum 
sulcatum habet , corollam parvam , semina minutissima ovoidea acuta nitida. Sed ab eâ differt : 
capsida angustiori, apice versus lobos calycis (nec ima basi ) dehiscente et aliis characteribus. 
Capsida non longe cylindrica, sed obconica vix 3 lin. longa, corolla non rotata, antheris fda- 
mentis non longioribus et seminibus minutissimis, à genere Specularia dilfert, et magis ad Cam- 
panulam Erinum accedere videtur : allinis est etiam Campanulœ aniflorœ et cenisice , propter 
dehiscentiam capsrdæ , sed annua est, et habitu, ramis dichotomis, seminibusque valde differt. 
Variat foliis plus minusve angustis, ramis sæpiùs dichotomis, sed interdum elongatis subsim- 
plicibus. Confer ad tabulam XII, fig. B, ubi numerus i statum communem et specimen à D. Dufour 
missum exhibet, 2 , specimina quædam à Thibaud in Hispania lecta, et 3, exemplaria herb. Ven- 
tenatii ( nunc Delessert ) circii Aranjuez lecta. 
Species incertee sedis ^ 
i38. Campanula ligularis. Lani, dict. i p. 585. IU. n. 2547- 
Culta in horto Parisiensi , ubi ex Alpibus provenire dicebatur (Lam.J. 
Caulis 3-pollicaris foliosus tenuis et ferè glaber. Folia alterna numerosa oblonga angusta , 
omnia obtusa seu apice contundata , integra et leviter ciliata. Flos erectus terminalis magnitudine 
mediocri. Calyx hispidus, laciniis ferè linearibus , siuubus obtectis. Corolla campanulato-tubulosa 
subbarbata (ex descript. Lamarck. loc. cit.). 
Colebatur in horto Parisiensi , ubi C. uniflora L. credebatur (Lam.). 
Sub eo nomine, C. ligularis , plantam in herbario Lamarkiano vidi , quam ad C. cespitosani 
retuli. Inter synonyma illius speciei tunc C. ligulftrem enumeravi , sed postea descriptione La- 
markii accuratius perpensa , errorem in herbario timui , et inter species non satis notas rejeci. 
Etenim celeberrimus auctor sinus calycis obtectos esse ait. , quod minime de C. cespitosa dici 
potest. A C. uniflora L. valdè differt, sed affinis videtur C. Allionii , dasyanthæ , saxifragas, etc. 
139 . Campanula asperrima Zuccagni in Roem. coli. p. 128 . 
C. ajugæfolia se.9tin. in Spreng. syst. i, p. 782 . 
C. foliis hastatis tomentosis dentato-spinosis , floribus axillaribus, corollis extrinseciis tomen- 
toso-hispidis. Planta semi-pedalis. 
Caulis solitarius , erectus, tomentosus. Folia caulina imbricata cordato-hastata dentato-spinosa 
subtus præsertim reticulata et tomentosa. Flores axillares sessiles solitarii. Calyx spinosus co- 
rolla brevior. Corolla campanulato-tubulosa violacea laciniis 5 æqualibus extrinseciis tomentosa 
et hispida. 
Ex herb. orientali Dominici Sestini absque nomine (Zuccagni.). 
