368 MONOGRAPHIE 
Parùrn diversa kSymph. pendula, differt tamen caulibus rigidis virgatis, floribus minoribus 
caeruleis , lobis sinubusque calycis brevioribus , corolla tubulosa , fdamentis staminum glabrius- 
culis , etc. Specimen descripsi it clar. Stei’cn missum , in quo antheræ manifesté connatæ sunt ut 
in Compositis. 
4. SyMPHYANDRA ? OSSETICA. 
S. ? caule simplici humili , foliis petiolatis cordatis duplicato-serratis , calycibus glabris , laciniis 
denticulatis longis , sinubus reflexis multolics brevioribus , corolla sub- 5 -fida , laciniis intus pilosis 
( ex Bieb. pbras. et descript.). 
Campanula ossetica Bieb.f/. cauc. suppi, p. 
Habitat in Ossetiæ Ibericae monte Kaischaur. If (Bieb.) 
Ita describit celeb. Bieberstein : « Habitus Campanulce pendulce Stci>. pusillae ramisque des- 
it titutæ , tota glabra. Caulis vix palmaris simplex toius foliosus. Folia C. pendulce. Flores axilla- 
« res , solitarii , erecti , à medio caule ad apicem in racemum simplicem confertum digesti , ma- 
« gnitudiue et forma florum C. pendulce. Pedunculi flore breviores. Calyx magnus , corolla' tubum 
« aequans , glaberrimus : segmentis erectis magnis , exquisite acuminatis , denticulis marginalibus 
<1 minutissimis acutis raris ; reflexis multotiès minoribus. Corolla caerulea paulo minùs quam ad di- 
« midium fissa ; laciniis intùs pilosis. Ex paucis speciminibus , addit Biebersteinius , descripsi 
« plantam suæ omninù speciei , et videtur quidem , secundum radicis rudimentum, sicut præce- 
» dens ( Camp, pendula ) , saxis innasci , locis igitur minus aridis si nascatur fit fortassis ramosa ; 
« nam et in meis imi pedunculi secundi floris rudimentum monstrant. » 
Species adhuc parùrn cognita , nam accuratissimus auctor Floræ caucasicæ pauca specimina 
vidit, et cel. Fischer nobis scripsit hanc plantam sibi ignotam esse. Addit ut Biebersteinius 
quod ad C. pendulam Stea. proxime accedere debet, etenim, ex descriptione, parùrn ab eâ 
differt, nisi tamen : caule simplici humiliori, floribus erectis, calycis laciniis longioribus denti- 
culatis , corollaque cæruleâ. De staminibus, stylo, capsulaque, non loquitur cel. auctor. Ex habitu 
et affinitate cum Camp, pendula ad nostrum novum genus pertinere videtur, sed tamen character 
essentialis staminum adhuc videndus est. An potius C. alliariœfolice et betonicœfoliœ propior? 
XX. MUSSCHIA, T. IV, fig. A. 
Calyx 5-fidus. Corolla profunde 5-fida , colore aureo. Stamina 5 , apice cuspidata , 
inter se libera , filamentis basi sublatioribus glabris. Stigmata 5. Capsula 5-locularis , 
lo-nervia, lateraliter fissuris transversis numerosis inter nervos dehiscens : loculi 
lobis calycinis et staminibus alterni. Semina numerosa, minima, ovoidea, nitida. 
Suffrutex insularum Maderæ et Tenerilîæ , habitu à toto ordine discedens , glaber- 
rimus , caule crasso, follis alternis maximis serratis, floribus numerosis pyramidatim 
racemosis , aureis. 
(3enus proprium, omissis præcipuis characteribus, constituit dom. Dumortier et 
in honorem J. H. Mussche horti Gandavensis rectoris nuncupavit. Confer, ad pag. 
5i et Sa. 
Musschia aurea. 
Campanulea aurea Linn. suppi, p. 1 ^ 1 . Lam. dici, i p. Spo Ait. kort. Kew. i p. aaS. Bory, 
Jl. Fortun. p. 33o. F enl. pjlant. de Malm. t. 1 16 . Duham. tr. des arbr. 3 p, 169 cum bon. ic. 
