54 
Forma externa* valde oblonga, jam ex datis dimensionibus patet. Latitudo ubique fere eadem 
est, sed versus extremum inferius paullulum coarctatur. 
Onoad structuram internam componitur maximo numero, ad minimum ad centum cum quadra- 
ginta vel (inin([uaginta acinorum, cocco fine, paullulum angustato terminatorum, versms cutem magis 
etiam in tubulos breves, ductus excretorios, attenuatorum. Magnitudine maxime dllTerunt, quum 
nonnuUi, lil tamen [)auci, sex, imo quatuor lineas longitudine haud excedant, alii, et quidem maxima 
pars, duos pollices cum tribus, quatuor, sex lineis aequent, multi inter utrumque limitem consistant. 
Longiores leviter circumvolvuntur et flectuntur, minores simplices sunt, majores ex duobus vel tribus, 
in unum coeuntibus, componuntur. Superiores et inferiores secundum glandulae corporisque longitu- 
dinem, medii transversi decurrunt, maximi adseendunt et descendunt, minimi medium glandulae tenent. 
Omnes laxissime ope telae cellulosae et vasorum, cum acinis decussatorum uniuntur. Primo intuitu 
dissecti solidi videntur, sed perspicillo maxima ductulorum, proxime adstantium, copia compositos inveni. 
Ductuli excretorii, maxime attenuati, in glandulae medio extrorsum aperiuntur. Quamvis neque 
setas, neque mercurium per ductus, et per se, ut monui, angustissimos, et spiritu vini contractos, et 
fluido concreto repletos, trajicere potuerim, area tamen indicatur in cule. Quamvis pili hanc pariem 
tegant, apparet tamen, hos si abstuleris, plaga, quinque circiter lineas longa, tres lata, foraminulis, iis, 
e quibus pili egrediuntur, majoribus, nigris, circiter octoginta stipata, forsan ductuum excretoriorum 
orificiis. Praeterea in liujus medio depressiuncula duarum linearum diametri adest, pilis destituta, 
sed eminentiunculis inaequalis, hiter quas praecipue una, milii granum haud aequans, reliquas ante- 
cellit. Hae sine dubio papillae et ductuum orificia sunt. 
Confirmatur igitur Jioc invenio acutorum virorum, Olumii et Blai/ivillii, sententia, qui, quamvis 
nunquam Ornitiiorliynchum feminam inspexerint, tamen „ob multimodam convenientiam ipsius cum 
reliquis mammalibus, minime de praesentia mammarum esse dubitandum, “ asseruerant, et refutantur 
eorum ratiocinia, (pii ex mammillarum defectu, forma rostri, ad sugendum haud apta, et ovis in ova- 
riis et nido inventis, valde dubiis, mammarum defectum deduxere Q. 
V. Glandula f e rn o r a l i s. 
(i. 42. . . . 
Finem opusculi descriptione organi facere lubet, cujus historia aperte docet, longe melius accu- 
rate disquiri, quam ingeniose disputari. Ue glandula loquor femorali, cui, ne ipso nomine de fun- 
ctione judicium proferam, forsan retrahendum, lioc nomen a situ impono. Hanc, lolumque apparatum, 
cujus pars praecipua est, mari tantum convenire, communis sententia est. Equidem jam antea in eo- 
dem loco, quo ejus pars externa, calcar, ponitur, in femina foveam descripsi, et postea scutellum os- 
seum mox describendum, ad idem systema pertinens, inveni. De glandula autem, (piamvis sollicite 
iiu[uirens, ne vestigium (pildeni vidi, ut, eam omnino desiderari putarem, nisi tot in animali nostro ad 
hos usque dies praelervisa, longe majora et magis in aprico posita, suspicionem moverent, dari revera 
et liujus partis vesligiolum, feliciori forsan fato detegendum. 
Glandula femoralis mascula ponitur statlin sub musculo cutaneo, femoris totius faciem externam 
tegens. Triangularis est, sursum convexa, deorsum concava, pollicem et quod excurrit longa, lineas 
octo crassa, tres ad quatuor lata. Pondus duorum scrupulorum inveni. Laevis est, membrana tenui 
cincta, at lobulis compluribus composita, firma, fusca. Circa medium marginis posterioris ductus ex- 
cretorius, primo satis latus, dein sensim angustatus, crassa tunica factus egreditur. Hunc in ulra- 
(|ue glandula omnino simplicem inveni, ut, quam cl. Rudolphius in initio invenit, duplicitas saltem non 
semper observetur. Recta, flexoribus cruris tectus, pone crus ad plantae extremum posterius descendit, 
ubi subito in vesiculam, duas circiter lineas in qiiaAus diametro melientem mutatur. Haec toti calcans 
basi adstal, a parte media faciei concavae ossis salis magni, ni fallor, ab auctoribus praelervisi, ex- 
cepta. Ex vesicula media ductus, initio fere dimidiam lineam latus, exiens calcar intrat. Hoc ossis 
modo dicti, salis magni, ad quinque lineas alti, duas lati, in universum haud crassi, sed versus 
marginem peronealem subito ad lineam incrassati, leviter extrorsum convexi, introrsum con- 
1) Vaii Hoevcn L. c. p. S68 sqq. 
