17 
ct Carus, hi nonnisi Ilomii figuras scqnenles, Carus meas, cannnqne ilescriptionein jam tliu anlecjnam scripsit, 
publici juris facias negligens, claviculam acromialem et j)artem aulicam coracoideae, ((uamvis separationis 
ipsius lineam cl. Itomii arllfex depltixerit, praetervidere. Sic vix rectum judicium ierri et praecipue cl. 
Carus facile in errores incidere potuit, (pios, ni lallor, commisit. Primo cla^ iculam distinctam desiderari 
dicit quum et acromialis tota et coracoideae saltem pars ipsius omnino separata adsit, dein cl. JIoniium, 
qui, quamvis claviculam acromialem veram praeterviderit, tamen saltem ossis T formis ramum transver- 
sum pro ea habuit, ita corrigit ^), ut omnino eandem substituat sententiam, clavicula enim accessoria ra- 
narum, quacum cl. vir potius ramum illum conferendum censet, omnino clavicula mammalium vera, s. 
acromialis est. Cl. Uoevenio auctore cl. Carus ramum transversum ossis T formis pro avium furcula ha- 
bet, (piod, quamvis haud disertis verbis cl. A'ir dixerit, inqilicile tamen asserit, quum furculam et claviculam 
ipsi dictam accessoriam recte pro eodem habeat^). Ecjuidem claviculam acromialem, coracoideam, et 
os quadrilaterum , ipsi accedens descri[)si et depinxi, ct primi ossis sejunctionem adnotavi^), sed ossis 
imparis ramum transversum ( laviciila acromiali a scapula sejungi tunc temporis haud perspexi. Blain- 
villius eum nonnisi fere ad scapulam us([ue pertingere, rectius monuit®), liudolphius longe minus 
recte ossis imparis ramum transversum scapulae affigi disertis verbis docet, quod omnino naturae re- 
pugnat. Claviculam acromialem habet ([uidem, sed utrius([ue in medio disjunctionem (iuuni Aerbis haud 
indicet, figura omnino negat, unam tantum laminam exhibente ®). 
INum aetate provectiore duo claAiculae acromialis dimidia inter se ct cum ramo ossis sterni primi 
traiisAcrso coeant, nescio. E((uidem in Oruithorhyncho neutrum observare potui. Secundum cl. 
liudolphium iii aduUlorc fere omnino cnm hoc osse concrevit, sed maceratione forsan hic coalitus solvi 
potuisset. JVec, si hoc non successerit, ([uod eo facilius dederim, quum ipse, quamvis in Ornitlio- 
tJiyncJio et Ecliidna setosa utruimpic os viderim separatum, in Echidna tamen liystrici con- 
cretionem omnino absolutam invenerim, inde patet, qnid de hujus ossis vi effici possit. Imo optime ad rem 
nostram facit concretio perfecta inter furculam avium s. claviculam acromialem cum sterno. Grallis et 
Palmipedibus nonindlis solemnis. Clavicula acromialis quum avium furcula sil, ex unione dimidii utriiis- 
que contra hujus ossis naturam eo minus aliquid deduci possit, (pium in avibus lurculac dimidia prima 
vitae periodo semper separata sint. 
ib 11. 
Jam ad rell(pia extremitatis anterioris ossa transimus. 
Os humeri magnum, praecipue latissimum. 
Caput, minime rotundum, pariem ejus allissimam sistit, convexam, sed minime rotundam, valde 
oblongam, curvatam, collo nullo a reliquo osse separatam. Excipitur retrorsum ab eminentia brevi, tri- 
(pietra, ejnphysin tantum referente, anirorsnm a spina, ad medium usijue os descendente. Dimidium 
ossis superius extrorsum convexum, introrsum valde concavum ab utro(pie latere, inferius sensu con- 
trario compressum directione transversa dilatatum est. 
In extremo inferiore caput rotundum, ab ossibus aniibrachii simul exceptum, extrorsum et sur- 
sum sequitur condylus extensorius, satis magnus, introrsum cavum profundum, latum, tunc condylus 
llexorius, major, cujus basi foramen adstat amplissimum, non tantum animalibus marsupialibus, quod 
monuit cl. Blainvillius'^ ), sed mullis aliis, praecipue Feris et Gliribus, nec non Qiiadrumanis, 
commune, nunquam autem, quatenus equidem meis edoctus fui indagationibus, extra mammalium 
classem invenlundum. 
Ossa antibrachii, in eodem plano posita, proxime distantia immobili nexu ita junguntur, ut ra- 
dius introrsum, ulna extrorsum spectet. Clrumcpie crassum, prismaticum , in extremis valde inflatum. 
Radius rectus, fere tertia parte ulna minor. Hujus olecranon longissimum, extremo latissimo, in un- 
cum superiorem et inferiorem protracto, terminatur. Os utrum(pie cavitate glenoidea communi, pro- 
funda humeri caput inlerius ita excipit, ut antibrachium nonnisi extrorsum extendi, introrsum flecti 
1) Zoot. p. 185. 
2) p. 186. 
3) L. c. p. 151. 
4) L. c. p. 80. 
5) L. c. p. 9. 
6) L. e. p. 13. Tab. II. F. 3. 
7) L. c. p. 13. 
5 
