16 
-itlsit minime lamcn Aasa, nisi inferioris ordinis, transmittit et fere omnino, excepta parte superiore, 
minima danditur mnsenio, (piem pro delloidis parte anteriore me liabere, jam supra dixi. Dein, ra- 
mus (piem (Urit, et ([ui revera os proprium est, minime margini ossis sterni laterali affigitur, sed, eum 
transsceudens faciei superiori incumbit, longe rectius jam antea disertis verbis cl. Ilomio monente, lianc 
partem allero margino supponi ossi sternum praecedente ^). 
Alterum argumentum, insertio sc. primae cartilaginis costalis in manubrium solum, secundae inter 
idem et secundam sterni vertebram, liaud magis probat. Nam primo ecpiidem minime os T forme pro 
manubrio, sed pro parte accessoria habendum censeo. Augetur enim duplici modo steini longitudo 
anteriora versus, aut crescente manubrio, aut adjecta nova vertebra. Illud in Vespertilionibus, Talpis, 
Myrmecophagis, hoc in Pliocis et Monotrematibus oblinet. Discrimen facile noscitur. In illo casu 
costa prima antico, in hoc secundo ossi inseritur. 
Hoc et in Phocis et in Monotrematibus locum habere, cl. Blamvillius quamvis contrarium 
vidisse videatur, (luivis facile viderit. Sic igitur hoc quoipie argumentum contra ipsius sententiam 
pugnat. Ceterum os quadrilatcrum cum osse T formi nonnisi tela cellulosa laxissima unitur. 
Contra sententiam, os impar pro furcula habentem, argumenta, quibus idem pro prima sterni 
parte esse habendum evincere studui, pugnant. Oiium autem clavicula acromialis furculam avium re- 
ferat, argumentis (piorpie, pro primi paris significatione adductis, haec sententia coiiuit. 
Jam, si os impar ad sternum pertinet, nec furculam s. claviculam acromialem sistit, argumento- 
rum, (piae pro paris primi significatione adduxi, robur augetur. Accedit, cpiod et Geoffroyi et Rii- 
dolpliii sententia analogia omnino careat, (pium neque acromion tantopere in ullo animali extendatur, 
neque furculae epiphyses dentur, contra Biidolphii igitur inprimis sententiam pugnet inutilis plane no- 
vorum objectorum introductio, nonnisi ubi omnino desunt, cum quibus comparentur, lentanda. 
Par secundum quo minus cum Geojfroyo pro sterni parte liabeam, dissuadet arctus ejusdem 
cum processu coracoideo et in Monotrematibus et in Sauriis nexus, laxissimus in utriscpie cum sterno 
anteriore s. osse nostro impari. 
Cl. Rudolphius „ claviculam mammalium communem in dimidium posterius et anterius divisam 
esse putat, quorum lioc avium more cum scapula ad lormandum cavum articulare pro humero coit, 
illud, accessorium ,, claviculam dilatat ampliil) iorum more. 
Haec autem, ni lallor, facile refelli possunt. IMammalium enim clavicula, quum nunquam ad for- 
mandum cavum hoc articulare conferat, huic parti minime conferri potest. Avium exemplum nihil 
probat, quum nostris diebus fere inter omnes constet, claiiculam, quam dicunt, a\iuni non mammalium 
claviculae, sed processui coracoideo respondere. Huic autem avium claviculae, s. coracoideae, omnino 
convenit illud Ornithorliynchi os, quod cl. Rudolphius pro claviculae dimidio posteriore habet. Hujus 
cum scapula et sterno unio minime, (piicquid dicat cl. vir, probat, cam non pro scapulae parte esse 
habendam, nam scapulae ad avium typum producitur ad steinum usque uncus, ad mamma- 
lium unitur cum reliqua scapula. 
Os impar, (nam de hoc sine dubio nomine claviculae, sc. furcillaris, loquitur) dilatatur quidem 
osse quadrilatero , sed hinc mmime efficitur, os hoc pro claviculae communis parte antica esse liaben- 
dum, quum praeter argumenta jam supra adducta ejus situs, conjunctio et forma sententiam lianc for- 
titer impugnent. Neutrum igitur horum ossium cum clavicula acromiali s. commmii mammalium quid 
commune habet, quamvis os anticum, contra cl. viri sententiam, ciun sterno, i. e. osse T formi et' sca- 
pula, i. e. parte coracoidea, uniatur. 
Accedit, (piod detur vera clavicula acromialis, quod argumentis piobare studuimus, mei a nega- 
tione haud refulsis. 
Sic igitur Blainvillio , Caro et Ohonio, respectu ossis imparis in universum , illis quoad sententiam 
de clavicula acromiali, accedo, ciun BlainvilliOy Geojfroyo et Okenio de clavicula s. processu coiacoideo 
omnino conveniens, ab omnibus respectu ossis tertii recedo. 
In universum me cum cl. antecessoribus de osse impari convenire dixi, minime autem, cimi cl. 
Caro id pro sterni manubrio, sed parte adseititia esse habendum, quum hoc os omnino a sequente sit 
separatum, pro vero inanulirio ob unionem cum clavicula coracoidea et costa prima necessaiio habendo. 
Quae protuli argumenta, praecipue accurata parliimi descriptione firmantur, llomiiis, Tiedemamus 
1) Phil. Tr. 180?. ]). 74. 
