( +* ) 
Hujus Problematis folutio utilitatem habet in Phyfica non con- 
temnendam: quapropter conftrudionem ejufdem Linearem, ex ea- 
dem Analyfi dedudam, fubjungere vifum eft. Invento uti fupra 
pun do S; ad redam SA erigantur perpendicula EH, Cc , EK, BF, 
AM, reds SN utcunque per S duds occurrentia in H, c, K, F, M. 
Per pundum c ducatur reda da parallela reds DA, qus iildem 
perpendiculis occurrat in d, c,v, Ip, a; & ad Afymptoton S A duca- 
tur Logiftica HG IF, qus tranfeat per punda H & F, fecetquc 
perpendicula Cc, EK in G 
& I, acparallelam da in m\ 
namque his pofitis, erit pon- 
dus relativum corporis pen- 
duli, ad vim illam qua pen- 
dulum accderatur ad pun- 
dum E in Medio non re- 
fiftente, ut aN ad eK; 
crit autem ad vim refiften- 
tis in loco E, ut aN ad 
KI; atque adeo ad vim qua 
pendulum acceleratur ad 
pundum E in Medio refi- 
ftente, ut aNzdel. Por- 
ro, fi per pundum m duca- 
tur ad redam SMA per- 
pendiculars LmM, qus 
fecet SN in L : erit M lo- 
cus ubi refiftentia fit maxi- 
ma : atque adeo refiftentia 
ilia maxima, erit ad pon- 
dus relativum penduli, ut 
Lm ad Na, hoc eft, ut 
CM ad CA. 
Ceterum fi ita ducatur 
reda SN, ut abfcindat re- 
dam DAT qus fit dupla ipfius SD , centroque C & intervallo CB 
defcribatur Circulus BOP, qui occurrat perpendiculo KE in O: erit 
penduli in Medio refiftente ofcillantis velocitas in loco E, ad velo- 
citatem penduli ejufdem ad eundem locum E delati per idem pondus 
relativum in Medio non refiftente, ut media proportionalis inter 
CS & KI, ad EQ. 
Adhsc 
H 
