3 
morgen in den tilin op bepaalde vogels stond te loeren, en er 
plotseling een mannetje van Dicaeum flammeum , Sparrm. zeer na- 
bij op een bladerloozen horizontalen boomtak zitten kwam, zijn 
fonkelroode kop en rug schitterend in ’t zonlicht. Juist drong zich 
de gedachte aan mij op, hoe gelukkig het voor den vogel was, 
dat ik hem voor mijn kleine collectie niet meer noodig had, toen 
onverwachts bleek, hoezeer fortuinlijk zulks in casu ook voor mij 
mocht heeten, want nu kon ik een waarneming doen, die mij in 
’t tegenovergestelde geval hoogstwaarschijnlijk zou zijn ontgaan. 
’t Miniatuur-diertje zakte n.l. eensklaps zienderoogen in de hielen 
door, en verplaatste zich met groote behendigheid over een afstand 
van 20 a 30 c.M. zijwaarts op zijn zitstok, terwijl het zijn lichaam 
in ’t horizontale vlak snel heen en weer schommelde op een ma- 
nier, zooals wij dit bijv. ook bij een op den grond loopende kraai 
of eend plegen waar te nemen. De bedoeling was hier duidelijk : 
de kleine acrobaat wilde zich n.l. van een reeds ..afgewerkt”, maar 
niettemin nog zeer kleverig Loranthus- zaadje ontdoen, en bereikte 
dit doel door ’t overtollige voorwerp op zijn verheven zitplaats 
op een volgens menschelijk begrip ietwat onhandige manier vast 
te lijmen ! 
Interessant zou 't nu zijn, te weten te komen, of ook onze 
Europeesche Turdus viscworus L. zich op dezelfde wijze gedraagt 
ten opzichte van de door dezen vogel uitgezaaid wordende besjes 
van Viscum album, en of evenzoo de remplacanten in onze West- 
Indien (alwaar ook Loranthaceeen gevonden worden, en waar naar 
ik meen o.a. Elainea pagana, Licht, een der kleine boosdoeners 
is) de boomtakken gebruiken voor een overeenkomstig doel als 
waarvoor in de menschen-maatschappij het closet-papier bestemd is. 
W. C. VAN HEURN. 
Buitenzorg, den 16den Juli 1922. 
