( 595 ) 
H A C igitur de caufa [Zefhyro nempe, Cauro, five 
alio Ventorum aliquo, Maris seftui fuperveniente] Oce- 
ani Britannki Undam in Ifthmum validiffime impingi, 
& ab illis primum ejus fuperficiemf quae ex Silice & 
Cake Cprout hodie Terrae e regione oppoficte^ confta- 
banr, ablui ; deinde Iflhmi quod rcliquum erac, fpatio 
bis mille annorum & eo ampiius. Aquae fluxu refluxuq; 
ad 1 6 orgyias, quce hodierna Freti hujus Fquod dixi- 
mus^ alticudo eft, atteri credibile, verifimile eft, 
T A N T U M abeft, ut Vejfio^ Fretorum perpetuita- 
tem a naturae in operjbus fuis conflantia tenoreque eodem 
arguenti, fidem habeamus, ut e contrario Fretum hocce 
noftrum illius i/JC6»fia»tU deberi, lubens agnofcerem^ 
Vir ille c!a.riftimus, naturae ufitatum agendi modum 
unice rerptciens, extraoydharium fratermifit ; qui tamen, 
in raris huju(modi effedis, potifTime videtur rerpicien- 
dus. In Freto Siculo confiderando, ejufque diducendi 
modo inveftigando, quis Ignis fubterranei fupra mo- 
dum erumpent^’s, tamquam Caufe hac in re probabilis, 
non meminerit? nifi iftam Catanenfium d'ro'mctv con- 
fecutus, qui (tradente Alphonfo f Boreh) poft Eruptio- 
nem diu intermifTam, Ignem ejus immodicum ne^ 
femel quid&m unquam fuifle, latis infulfe putavcre. Ut 
Vento nihil inconftantius, fic ad Fretum hoc apcrien- 
dum (pofito caufarum apparatu c^tero) nihil conducibi- 
lius: & cum CO res deduda eft, fortiui dementum ejfe 
quod oppugmt, quam quod refiflitf Calicer quam Fojfws 
ftatuit) omnino probabile mihi videtur Salmajjum ille, 
Virum & candidum & dodum convellic, quod de 
Navibus ablque Coftis & Interamentis, ita fcripfic, ac 
fi in HurgundU manfiftet, nec quid rei Navis aur Mare 
forct, intellexiflet. Nequeo Tatis Ifaacum mirari, quod de 
Mari & Ventis fcriptor luculentus, horum vires in Marit 
-j- In Libro de Irtcendiis Mtn<» p. 1I7> 
tUft 
