♦I 
( <^55 
ubi fieri poteft vr=:o, (quoniam srquationis termini 
fmguli affiduncur vel ab v, vel ab 'v) Plinc ergo fit B ^ 
I ____ I 
4 = —, adeoque -F = — 7=^. Unde habita ra- 
^ ■* ^ X:?X;^q-£' 
“ tione divifbrrs 27, Integrale qu.^fitum fit- L=:r 
54X;(X;? + i 
“ Sed & comparando sequationem C 
^ ^ B C 
formula general! • — o, inde etiam condude- 
9 T 
** re licet elIe-^= quantitaci datse, ('qaoniam ipfius 
“ incrementum eft o.) Unde pro n fumpto quovis 
** numero dato, fit v — n C, atque B = ^ c. 
Quo pado Integrale qusfirum fit 
“ 4 " Sluod ab-Tntegrali prius iavcnto diftert quan- 
“ titate data Hoc inde fit, quod, ut in quadracura 
Curvarura Area inventa angeri poteft vel minui arei 
“ data, fic in Methodo inerementorum Integrale inven- 
“ turn augeri poteft vel minui quantitate data. Per 
“ Integrale autem primum, ubi deeft », exhibetur 
I* fumma Seriei in infinitum continuatie. 
Prop. V l- , 
Crefcente 2. per unitates, & exiftentibus-^*, 
numeris datis integris, quorum nullse inter (e aequantur; - 
invenire Integrale ipfius — === — — • =— — rr-. 
Solufio. Ducendo tarn numeratorem quam denomi= - 
natorem- fradionis in terminos ^ 2,, 
z-\-a -\- 1^ z-\- a -\- z<i ^c. z-r\-h-\-T^f z-\-b . 
z -\-c-\- I, z~\-e-\-^, ^c. in denominatore deficien- 
tes, . revpcetur Denominator ad forraulam 
XX 
