( 80(5 ) 
^ ni. Oflendimus quo pado ex una feries Curvarum 
infinita deducicur; quo vero padto f'ngularum longitu- 
dines ex illius & unius altetius longitudimbus datis in- 
notefcant pergo demonftrare. Cum angulus S P S L /, 
atque L $/ fi t ad P S/> ut i ad »+i, erit L / ad P/» uc 
S L ad n-\-i S P, (ive ^ ob S L : S l: LI : I o) ut L/ 
ad »-\-l 1 0 , ac proinde P p=n-\-i / o : ted / g— / n — o n 
= / n — L N4"N n ; ergo P 1 x / n — L N-}-N », 
Sed I n — L N eft momenrum re<ft 2 e L N normalis in S L, 
P p momentum CurviE BP, & N » momentum Curv ;2 
B N : Cumque BP, BN, B L fimul evanetcanc in B, e- 
runt in ratione momentorum, adeoque BP— k-|-ix 
B N-|-vel — L N. Unde Curva B P eft ad fummam vel 
differentiam Curvse penultimae in Serie ejufque Tangen* 
tis ab intermedia interceptx, ut »-|-i ad i ; five, fiwfic 
Index xquationis Curvx 6 P ( quoniam ^ ut i 
ad I— .7». 
Hinc I’”" in ferie Curvarum infinite fupra defcript^, ft 
dentur Longitudines duarum proximarum, dabuntur 
longitudines omnium ; quippe menfiira cujufvis pendet a 
fnenfura penultimx femper in (erie, & proinde imum 
par 
