{ 1040 ) 
iimus ipflus Manibus, an ita difputemus, ut qui de Ve- 
ritate potius quam de Vic3otii fimus folliciti. 
Queritur primo Vir Clariflimus, quod fefe una cum 
Dodtiffimis Viris Borello, & Morlando, tanquam Cordis 
Motum cum pondere inert! conferentem, injufte per- 
ftrinxerfm^ Ego cerce, cum prius notaflem Motum 
quendam Sanguinis & Artcriarum ex Cordis Vi or iri, 
dixi tandem iciri non pofle Cordis Potentiam quanta 
fit, nhi Motus hujufce quantitatem cognitam tenea- 
mus: Motum vero quemlibet cum pondere quiefcente 
comparari non magis pofic, quam Lineam cum Re- 
dtanguloi. Quibus verbis id fignificare volui, DodiiTi- 
raos Viros non quidem diferte Motum Cordis cum 
pondere quiefcente comparare, fed ipfos, cum Cordis 
Potentiam per pondus cxponerent, nullam oftendifle 
rationem, qud Motus quantitas ex Cordis Potentia ori- 
undi pofjet seftimari. Ex hSc Objedione, fi rede afle- 
quor mentem Viri Clariffimi, ita fefe expedite conatur. 
Cordis Potentia in preffione confiftit, eamque ajquabi- 
litcr in Sanguinem impendit, eodem prorfus mode, 
quo Gravitatis vis deorf'um pondus impellir, & adione 
perpetua in motum accelerat. Proinde, cum Cordis 
Potentia ponderi per Corollarium Newtoniamm definiro 
arqualis eft, ea Motum eundem durante SyftoJe in 
Sanguinem imprimet, quern pondus iftud eodem tem- 
pore cadendo per Gravitatis Vim comparabir. Ita 
vero cum menrern fuam exponic Vir Cl. fubla- 
tum iri penitus Objedionem iftam Uoftram confi- 
remur ; ft nimirum Cordis Potentia prardido ponderi 
^qualis ftt, eademque conftftat in trquabili preftione 
per totam Syftolen continual. Atqui'ex duabus iftis 
Propofttionibus p6fteriorem neiftiquam pr.obare cona- 
tur Vir Dodiillmus , fed Hyp’Othefeo>s ';Joco ponit ; 
quamvis nos rationibus quiburdam addudis contrariam 
Smtenn^m conati fumus veriftmiliorem redd ere ; nem- 
pe, quod Cordis Potentia nequaquam ^equabilicer agat 
ifi; 
