( 1042 ) 
locitatem imprimit, camque perpetiiti auger, donee 
omnem Sanguinem ex Ventriculo expulerit. 
Rurfum in cafu Newtoniano confideratur Motus noa 
quidem toCius aqu2 Cataradd contentae, quae omnis in 
mom conftituta eft, & diverfa velocitate verfus exitum 
tendit, fed aquae folum in ipfo foramine pofitas & jam 
exilientis. Vis autem Cordis tori Sanguinis moli Ven- 
txicuio contencae Momm imprimit, tocamque Aorcam 
verfus propellit. 
Denique negamus pondus quinque undarum, 5 Viro 
Cl. decerminacum, pofte earn Motus quanticacem duran- 
te Cordis Syftole per Gravitatis Vim comparare, quam 
Cordis Potentia producic, concefta etiam ei Hypothefi 
iftd, quod Cordis Potentia in srquabili preflione con- 
Cftat. Per hanc enim Hypothefm' erit Motus a Ven- 
triculi finiftri Potentia produdus, ex Calculo noftro- 
[TrafsJ. Numb. 359. p. 932., 934.] aequalis Motui Pon- 
deris Ododecim librarum cirdter, quod fingulis mimi- 
tis fecundis longitudinem undalem percurrat. Motus 
autem, quern pondus quinque undarum durante Cor- 
dis Syftole, ft tollatur omnis Arteriarum & Sangui- 
nis praecedentis refiftentia, ftve dedmi parte minuti fe- 
cundi. per Gravitatis Vim comparabit, aequabitur fere 
Motui Ponderis duodedm librarum, quod fuprapoftr 
ta velocitate moveatur. Quod ii cui libuerit adfump- 
ta hac Hypotheft verum pondus definite, quod Cordis 
^otentiae aequale eft, is pofito Calculo eliciet pondus 
unciarum circiter (eptem cum ^mifte. Hoc enim du- 
rante Syftole Cordis eundem fere Motum cadendo . 
comparabit, quern producic ipla Cordis Potentia. 
Sed inquiet forfitan aliquis diferimen modo expofttum 
inter Motum pondere acquifitum, & Motum 
ex Potentia Cordis oriundum inde proficifti potuifle, 
quod forte minus accuratae fuerint pofttiones illx, quibus 
Cfiaratoes Algebraicos in Calculo noftro ad numeros 
leva- 
. 
