C r> 9 ] 
§. IX. Qnx cum ita lint, ficuti funt omaino, refelli 
hinc poterunt, qux ex <eratx hujus aqti£ effedUbus, 
incautius deducuntur a nonnullis. 
1. Ac primo quidem; quod, cum tantum aeris cx 
aqua hac noftra eximi foleat, quantum ferri fuerat 
immilTumi male ii argutantur, qui fibi perfuadent, 
corrofum ab aqua ferrum cupreas, quas intus habebat 
particulas, quafi vinculo quodam folutas, deponere, 
partes autem materiales reliquas, prorfus confumere,, 
aut facere, ut evanefcant. 
2. Neque praterea, ferri, in cuprum ejfentialis 
tranfmutatw , in tota hac naturae molitione, locum 
habere poteft : id quod Alchinujl £ , 6c nefcio qui non 
Chryfotechn£ , 6c fibi perfuadent, 6c aliis nituntur per- 
fuadere; quafi revera, metallum imperfedtius atque 
ignobilius commutari tota fubftantia poflit in me- 
tallum aliud perfedtius nobiliufque. Satis enim ex 
memoratis fupra experimentis adparet, fatifque ex 
ratione conftat phyfica, aquam noftram aratam nul- 
latenus permutatricem efl'e ferri in cuprum 5 fed depo- 
Jitricem tantummodo (fit verbis venia!) aerearum par- 
ticularum, quibus jam ante impraegnata fuit. Contra- 
rium prorfus, fi id haberemus propofitum, adverfus 
Chryfotechnas illos, ex noftra hac obfervatione, pof- 
femus evincere. Si enim, ferrum 6t cuprum, cog- 
nata maximopere metalla, natura ipfa adminiftra, ne- 
queunt mutuo pernnitari, ut, exempli caufla, ex ferro 
fiat cuprum j multo minus ab arte id ex fpe&ari poteft, 
etiam maxime fcientifica. Quod autem, inter reliqua 
metalla omnia, cuprum 6c ferrum, praecipuc fibi invi- 
cem fint cognata; abunde id, 6c ultra veri fimilitudi- 
nem docuit, Henckelius y in HiJloriaVyritum, (Kiefs 
Hiftorie) p. ^z^fequ. ubi fimul,p. 422. 6c iftud ad- 
A a a firmat, 
