( 242 ) 
um a fe tormentis occifum defenfionem Tibi inftituif, 
tanquam jacentem in cruciatibus ilium delcribit. 
Ratio autem mutationis fatis, opinor, probabilis 
adferri poteft. Inferioribus enim Romani imperii 
aetatibus non tantum Chriftianos, fed alios etiam 
eximiae dignitatis homines majcftatis crimine poftu- 
lacosj equuleo traditos fuille faepiuslegimus. (^am- 
diu autem in quaeftionibus jure conftitutis folum ad- 
hibebatur, nihil amplius erat necellarium, quam ut 
^a, quae a reo dicerentur, ipfi judices, aliique quo- 
rum intereffet, exaudire pollent ; cui propofito forma 
equina fatis conveniebat. Pofteavero cum crudelifli- 
mis iftis tyrannis ad fufpicionibus fuis indulgendum, 
atquc Chriftianos vexandum, hac machina abuti pla- 
cuit, erecfta forma fine dubio omnium fuit commo- 
diftima. Nam ita crucis ipecicm quodain modo re- 
ferebat, quo major poenae eflet ignominia ; et praeter- 
ea homo tortus oculis circumftantium ad alios deter- 
rendos magis exponebatur. Apud Graecos fane, unde 
Romani acceperunt, figuram equinam in ulu fuifte, 
cum Perilli taurus, turn etiam Zenonis hiftoria 
fupra memorata , manifefto fatis declarare vi- 
dentur. 
Verum enimvero ut difcrimen inter has duas ma- 
chinas clarius patelcat, ac melius inter fe conferri* 
poftint, utriufque imaginem hie conjuneftim exhi- 
bebimus. 
Prior forma equulei, A. 
Pofterior forma equulei, B. 
Priori adftat tortor, majoris trochleae manubrium 
tenens, quo hominem indorlum equulei impofitum ex- 
tendat. Pofterior autem, quam a clariftimi Me a d 1 1 
exemplari dclineatam dedimus, tres humanas figuras 
habet 
