[ 374 1 
tirni amalgamates iterum deftillare coegi praeterea, aliis 
fexcentis viginti & Teptem vicibus, dimidium Mer- 
curii Temper educendo, affundendo Temper : nec volui 
plus lavare aqua, Ted cernere, quid fieret. Solebat 
hoc opere nigreTcere materies, ut tandem colore Tece 
atro foedaretur. Obduxi turn vitrum, in quo erat, 
lorica ignem fercnte apertum; ficque atrum amal- 
gams, non ablutum ultra, egi igne fummo ita, 
ut retorta Tpatio trihorii prorTus ab igne canderet. 
Exiit Mercurius puriffimus ad ?xx. In Tundo vafts 
deinde frafti reperi uncias lift Auri fulgentiffimi, fine 
ulla omnino foece reli&a. En exitum rei! nec dolui 
aegrimonia triftium laborum: Tane eventum, haud 
praevifiim, jam certo cognitum, hac mercede dignum 
habui. Neque olei, nec operae, poenitebit unquam. 
Sumebam deinde pollinem, quern collegeram ccl. 
deftillationibus, ejuTque 3vii. grana lvii. urfi igne 
fummo, aperto, ex retorta loricata, ut diu hxc can- 
deret. Exiit de hoc pulvere Mercurius puriffimus, 
reTuTcitatus, ad 3-vn. gr. xlvi. In fundo retort# re- 
ftiterant, ut deprehendi, grana Tex pulveris fuTci. 
Argentum vivum, quod jam dccclxxvii. repetitis 
vicibus ita urTeram, ponderavi arte, induftria, & ftatera 
hydroftatica, amici cariflimi, celeberrimi proTefforis, 
'sGravefande. Habuit Te ad aquam puram, ut xmft 
ad i : ut molimine tanto denfitatem haud mutaverit 
Mercurius, neque ulla parte Tui leviore fuerit libera- 
tes. Id jam addo: quia intellexi quid de TuTpicione 
nata, haud Tatis accuratam TuifTe rationem, quam ad- 
hibui ad exploranda pondera, quae memoravi in pri- 
mis, quae Societati dedi, de Mercurio commentariis. 
Fas mihi efto, pauca jam ex defcriptis colligere, pro 
veris habenda. 
i. Aurum 
