7. E. lanuginosus Lehm, 1. c. p. 14. Miq. Monogr. p. 50. Epicr. p. 296. Z. lanu- 
ginosa Jacq. Fragment. Tom. I, p. 28, tab. 30 et 31. Zamia caffra auct. hodiern. — Enc. 
caffer Lehm. 1. c. Miq. Monogr. p. 51, Epicr. p. 295 exci, synonimis Thunbergii et Linnaei 
filii. — E. horridus var. lanuginosa Miq. in Ann. d. Scienc. nat. 2*" ser. p. 367. Zamia elliptica 
Lodclig. Catal. n. 173. — Haec et praecedens species intimo connubio junctae, distinctae tamen 
characteribus indicatis , ubique autem confusae. Ambarum specimina juniora foliolis plu- 
ribus 1 — 3-dentatis ab adultioribus diversa, quorum denique omnia omnino foliola integra 
esse solent. Hinc eo facilius error , quum specimina illa jam floreant dum foliola adhuc 
dentata proferant. Accedit singularis ambarum natura mutabilis , ita ut vix duo unquam 
specimina homomorpha deprehendantur; trunci mox tenuiores mox crassiores, folia brevia 
coarctata aut graciliora, foliola nunc latiora ac breviora elliptica fere, nunc magis minusve 
lanceolata, apice modo spinose pungentia, modo (rarius) calloso-inermia. Ambarum porro 
coni parum diversi. — Jacquinus sp. juvenile foliolis plerisque lobato- dentatis descripsit. Eecen- 
tiores auctores ad characterem trunci lanuginosi , unde speciei nomen repetitum , parum 
attendisse videntur , quo etiam factum ut saepissime sequentis specimina foliolis paullo bre- 
vioribus instructa E. lanuginosum vocaverint. — Denique etiam ambae hae species in tot 
formae lusus proclives ut intra ipsius speciei limites gravior variatio inveniatur, quam si 
species ipsas comparaveris '). — Ni fallor etiam Z. horrida Loddig. Catal. n. 166 ad E. 
lanuginosi formas referenda. — Lusum admodum singularem sistit var. tridens Miq. Monogr. 
p. 57. (Zamia tridentata Loddig. Catal.). 
8. E. caffer Miq. [haud Lehm. nec alior.). Cycas caffra Thunb. in Nov. Act. Upsal. Vol. 
II (1775), p. 283 — 288 tab. V (optima). Zamia Cycadis Linn. fil. Suppi, piant, p. 443. 
Z. (villosa) caffra Gaertn. de fr. et sem. I, p. 15, tab. VI. — E. bracliyphyllus Lehm. Catal. 
Hort. Hamburg. a. 1836. Tijdschr. Nat. Gesch. en Physiol. II, p. 414, tab. VI fig. A.. 
E, tab. VII, fig. a. Miq. Monogr. p. 49. Epicr. p. 29, Linnaea XIX, p. 417, tab. V fig. 
A (semen). E. Royeni Miq. mss. — Cycas villosa van Royen herb. — Zamia cycadifolia Herh. 
Lugd. Bat. [Miq. in Otto et Dietr. Gartenz. VI, p. 323) et Loddig. Catal. n. 175. Pl. 
Bregean. exsicc n. 3. Foliolorum situ inverso distinctissima inter omnes species.. Speci- 
men a. 1777 a D°. Swellengrebel ad Vischrivier Promont. B. Spei lectum, Ultrajecti apud 
Horticultorem van Lunteren floruit; nunc in Hort. Amstelod. cultum, adhuc humile, trunco 
vix semipedali ovoideo et frondibus brevibus instructum. Polia novella hirsutula. — 
Conf. quae sub E. lanuginoso in adnotatione de synonymorum confusione annotavi. — 
Thunbergii dissertatio, nimis neglecta, accuratiorem adumbrationem obfert, ex qua haec 
adhuc repetam: «Radix oblonga, rotunda, quo adulta, magis eo crassior, perennis. Caulis 
*) Hisce omnibus gravior adhuc accedit confusio, quum omnes omnino auctores archetypam Thunbergit tabulam Cycadis 
caffiae (Zamiae caffrae), qua revera species perquam distincta, sed post Thunb&rgium non nisi recentiore tempore 
recognita et novo nomine E. brachyphylli ornata exhibetur, ad hanc praesentem speciem vel ad E. longifoliurn retulerint. 
Nemo autem inspectti illa tabula et fusiore descriptione attente perpensa, dubitare amplius poterit, Thunbergium rariorem 
iUam speciem, foliolis torsione baseos inversis ante oculos habuisse. Quum autem post Thunbergium vulgatiores illae species 
(Z. longifoha et Z. lanuginosa) in hortos botanicos introductae, botanicorum examini subjicerentur, has Thunbergianae 
conspecificas omnes habuerunt, Jacqmno excepto, qui illas propriis nominibus insignitas descripsit, postquam jam Z. 
caffra (Z. Cycadis Linn. ^/.) , descripta exstaret. Willdenovius etiam Jacquinum secutus est. Post illos synonymorum, 
confusio obontur, et Z. Cycadis Linn. fil- alii ad Z. cycadifoliam alii ad Z. lanuginosam ducunt. Z. caffram Thunb., 
{Gaertn.), etiam Z. villosam a Gaertnero dictam, tanquam diversam speciem receperunt, recentiori tempore vero ubique 
Z. lanuginosam Jacq. «caffram.” vocarunt. Alia denique confusio exorta est, dum ambas species Jacquinianas (Z. longi- 
foham et Z. lanuginosam, hodiernis «caffram’’ dictam) permutaverint, ita ut mox Z. longifolia caffrae, mox Z. caffra Ion - 
gifoliae titulo in hortis vivis vel siccis offendatur. 
