19 
hortis saepe Z. cycadifoliae , Z. spiralis caet. nominibus obviam venire ; de patria nil certi 
compertum habui. Lepidozamiae Peroffskyanae similior quam plerisque Encephalartis, si E. 
cycadifolium et sequentem excipias. — Tn coli. Loddigesiana Z. occidentalis nomine olim 
adfuit. In hortis Anglorum autem E. pungentis nomine plures alii confusi, praesertim E. 
Lehmanni et E. longifolius. 
3. E. tridentatus LeJim. 1. c. p. 13. Miq. Monogr. p. 45, tab. VI. Epicr. p. 293. 
Zamia trid. Willd. Spec. pl. II, p. 845. Coni adhuc incogniti. Seminis mole et forma (conf. 
ejus germinationem in Linnaea XXI, p. 563, tab. VI) Encephalartis satis quidem accedit, 
attamen de patria dubia supersunt. Willdenowius ipse Prom. B. Spei? scripsit. — Hodie 
etiam haud amplius valet regula, quam Willdenowius, Sprengelius, Lehmamms aliique secuti 
sunt. Zamias foliolis haud articulatim insertis in America deesse, omnes itaque illas quarum 
foliola absque articulatione inserta sint, species capenses esse habendas. — Z. occidentalis 
Loddig. Cat. n. 177 et Z. unidentata ej. ad hanc speciem etiam pertinere videntur. — In 
quibusdum hortis tanquam Macrozamia spiralis exstat. — Habitu , pariter ac praecedens, haud 
longe a Lepidozamia Peroflfskyan^ distare videtur. 
4. E. elongatus LeJim. in Miq. Comment. Phytogr. p. 60, tab. XIII. Bull. Neerl. 1838, 
p. 11. Monogr. p. 46. Tijdschr. Nat. Geschied. X, p. 70, tab. VIII, f. A. Miq. Epicris. 
p. 293. — Zamia pungens Loddig. Cat. n. 165. — Pulcherrima et rarior species, in Hort. 
bot. Poterodamensi obvia, cujus vero fructificatio adhuc latet. 
5. E. Lehmanni LckL ap. Lehm. 1. c. p. 14. Miq. Monogr. p. 47. Linnaea XIX, 
p. 420. Epicr. pag. 294. — Zamia Lehmanniana Eckl. et Zeyli. in Otto et Gartenz. 
1833, p. 158, tab. I. — Zamia pungens hortor, partim. — Cycas glauca van Royen lierb. 
a. 1777. — Foliorum colore glauco insignis; juniorum speciminum foliola margine inferiore 
passim unidentata (E. mauritianus uMiq. Monogr. p. 48. Epicr. 1. c. nisi potius sequentis 
forma quod ex sicco specimine vix dijudicandum; colitur in Palmophylacio ins. Pavonum). 
Juvenilium speciminum foliola omnia spinuloso-dentata — E. spinulosus Lehm. in Tijdschr. 
Nat. Geschied. IV, p. 420 , tab. VIII , fig. B. Miq. Monogr. p. 50. Linnaea XIX , p. 420. 
Epicr. 1. c. E. tridentatus JELerh. reg. L. B. — Probabiliter hujus loci (nisi ad E. longi- 
folium) esse videtur magnifica illa species quae in Anglia floruit cujusque iconem dedit Chand- 
ler (cf. Sir W. J. Hooher in Bot. Magaz. sub tab. 4903). — An huc etiam Z. glauca et Z. 
glaucescens, olim in Collect. Parmentieri cultae? 
6. E. longifolius Lehm, 1. c. p. 14. Miq. Monogr. p. 54. Epicr. p. 295. Zamia lon- 
gifolia Jacq. Fragm. II, p. 28, tab. 29. — Z. caffra, Z. Cycadis, Z. pungens hortor. — Jacquinus 
qui hujus et sequentis specimina juniora viva, ejusdem propemodum aetatis, observavit, 
discrimen intellexit, descriptione et iconibus exposuit. Manifesto huc pertinet E. caffer a 
cel. Hooher nuper in Bot. Mag. tab. 4903 propositus. Splendida altioraque ejusdem specimina 
in Hort. Amstelod. vigent, foliolis omnibus indivisis instructa , aliaque humiliora juniora , 
truncis ellipticis vel cylindricis, foliolis inferioribus saepe 1 — 2-dentatis, quaeque conos jam 
proferre vidi omnino iis provectiorum, quale Hooherus 1 c. exhibuit, simillimos. Coni maris 
squamae primum viridulo-rufulo-fuscescentes, sensim colore laetiore aurantiaco tinctae. Squa- 
mae in cono infimae et supremae magnitudine multo minore formaque ipsa a reliquis in 
medio cono obviis diversae deprehenduntur, quod et in reliquis hujus ordinis stirpibus ob- 
servari solet. — Insignis profecto est var. revoluta (Monogr. p. 55. Enc. revolutus Hort.) nec 
non var. angustifolia., 1. c. p. 56 (Z. pungens Hort. Paris, et alior., non homonyma Aiionii) 
de quarum valore systematico donec coni innotuerint, nil certi affirmaverim. Facile enim 
inter formas specierum variabilium adhuc species ipsae latere potuerint. 
