( 7 ) 5 » 
IX. Coronopus fylvertris, Tr<7^. Holofteo affinis, Cauda 
muris, G. B. P. 
X, Coronopus Ruellii, Dod.gal. Gef. hor. Lugd. Ambro» 
fia campeftris repens, C. B. P. Cornu cervi alterum 
repens, Pftudoambrofia, Nafturtium verruca^ 
tium quibusdam, Camer. in Mattb. Carara, Cxfalp. 
§. III. 
Ex hifce autem enumeratis plantis, quoniam pri- 
mam potiffimum heic loci confiderandam felegimus, 
ante omnia paucis rationem diverfx denominationis 
reddendam elTe judicamus. Dicitur autem illa Coro’- 
tiopus a Cornix & vitpes, quia inter 6guram folio- 
rum & pedis nominatae avis fimilitudinem quandam 
Botanici animadverterunt. Quod cornu cervinum re- 
praefentent folia, aliis vifuro eti, inde fic quoque difta 
fuit. Capriola audit, quod capris grato fit pabulo. 
Sanguinariam Galli & rvellivs de natura fiirpium f, 
373- appellant, quod naribus indita fangtiinem eliciat, 
quod etiam olitorum huic plantae impofitum nomen: 
Dentem canis Ah acumine folii vocant. A virtute au- 
tem, venenum, mediante ferpentis morfu, in corpus 
illatum expellendi, Schlangenzwang difta fuit, quem ef- 
ferum tamen potius recenfit» lub numero Vl.fpeciei, 
ob fignaturam foliorum attribuunt. Amhrofm cogno- 
men decimae in ordine rpeciei inprimis concefTum, 
derivatur a cibus & «£•'« Deus, quafi dicas: Deos 
hac planta nutriri. Tandem quoniam capfiilas habet 
VCrrucofas,crifiatas, hinc Nafturtium verrucariutn audit. 
$• IV. 
Ifta vero primo locq nominata /pecies, ratione 
ftfU- 
