SPECUS. 
7 
mo dicccpvri etiam etymoxogo quafi lic>co(poovr\ dicitur, quod etymon neque 
V o s s 1 vs improbat. Latina autem lai^ri denominatio matth. marti- 
N I o aliisque a ideft, purgo, deduQia videtur ; quod nimirum 
fingulari vi ad purgandum fanguinem polleat, lil. gregor gyral- 
D vs autem; A dV, inquit, et (poo\ioo^fortaj[e et ipji nos latini laurum 
deduximus^ a Aoe, vt particula intenjiua , et vro j vt , fi non voce^ 
at fignlficatu conueniat. Reclius forfan, vt iam pridem clar. lo. ger- 
ARDvs WAGNER*} quoquc obferuauit , a laude Apollini facrae arboris 
deriuanda venit denominatio, isidor vs enim: Laurus^ inquit, a 
verbo laudis diEla. Hac enim cum laudibus viEiorum capita coronaban^ 
tur. Apud antiquos autem laudea nominabatur^ pofiea d littera fublata^ 
et Jubrogata r , dicta efi laurus: vt in auriculis, quae initio audiculae 
diEiae funt , et medidies , quae nunc meridies. Sed haec de etymologia 
lauri , cuius nomen atque culturam procul dubio Germanos olim docue- 
runt Romani , difta fufficiant. Plura hac de re feire gellientes euol- 
uant etymologos, qui quemque opinionibus fuis explebunt. 
SPECIES. 
SEPTEM lauri species Botanicorum detexh folertia, 
quarum 
PRIMA. 
Laurus foliis lanceolatis venofis^ ferennantihus corollis 
♦ quadrifidis dioicis 
jlaminea. piflillata. 
LiNN. kort. cUff. i^"5. LiNN. bort.cliff. 
R o Y e N. flor, leyderf. 226. r o y e n. jior. leydenf. 22 ^. 
WACHENDORFF hort. vltrai. 2 J9. a c h e n d o r f f hort. vltrai. 259, 
L 1 N N. mat. med. iib. i. 65. l i n n. hort. vpfal. 98. 
I. SYNONIMA. 
Laurus vulgaris, quae floret tan- Laurus vulgaris (quae fruBum 
tum. C. B. P. 461. fert). C. B. P. 460. '" bofrh. 
ind. alter pl hort.lugdb.2. p.ci6. 
Lau- 
rn) Tn lexico philolog. ad voc^m Laurus. L OME I E R de vet. gentil. luflrat. p. 252. 
n") Hift. poetar, diaiog. II. 
O In prolegom. ad laurum ex omni antiquitate erutam, 
f) Originum lib. 17, c. 7. 
