129 
S. caule cespiloso, foliis obovatis acutis serratis 
planis evan id i ner viis, apophysi obconica attenuata 
columella, ut plurimum exserta, 
Ab hoc non differt S. ovatum Schleich . secun- 
dum utriusque a. S chleich er o missa specimina; 
an autem ex ipsis hisce S. tenue non specie di- 
versum sit a S. serrato H . , mihi valde dubium 
est; e speciminibus helvelicis omnino discrepat, 
quod patet e diagnosi ; quae vero in Bructero, mi- 
nori a b. Rhode, ami6o nunquam obliviscendo, 
lecta habeo specimina non differunt a S. serrato . 
Splachnum gracile Dichs . Hedw. spec. m. 
suppi. I. 52. tab. XV. Smith. britan. III. 
1174. 
Contra TVe b er et Moh r (Crypt. germ.) hoc 
certo propriam et a S. sphaerico distinctam spe- 
ciem sistit, quod docent Smithii et Schw aegri che- 
nii opera; monere tamen jiceat quod quae viri 
illustrissimi de apophyseos colore hujus viridi, 
illius sanguineo dixerint, non omnino probata 
mihi visa sini: in S. sphaerici speciminibus genui- 
nis Lapponicis , cum S. Iuleo , uti solent, in con- 
sortio enatis, apophysin colore sordide fusco lu- 
dentem video, et S. gracile a ceh Funch bene- 
vole communicatum, in speciminibus operculatis 
colore virescente gaudet. An vero unquam genui- 
num S. sphaericum in Germania lectum sit, jure 
dubitandum est; specimina saltem Harzynica JEhr- 
harti, uti Helvetica Schleich er i certe nil 
nisi S. gracile sistunt. 
Syllogc T. II- 
I 
