153 
muni melius respondet. Germanicarum hujus ge- 
neris specieruin facile maxima liaec est atque pul- 
cherrima; folia sparsa plana flexuosa praelonga, 
superiora longissime subulata, recurvo - patentia, 
siccate squarrosa; seta superne valde coippressa et 
torta; capsula grandis oblonga; apophysis conspi- 
cua, aduala quidem, sed evidenter sulco distincta, 
ita ut in statu sicco feie distans videatur; opercu- 
lum exacte conicum acutum vix inclinatum. P, 
formosum Hedw, (Spec. musc. 92. t* XIX.) re- 
cedit a nostro: caule duplo minore graciliore, fo- 
liis brevioribus sub canaliculatis rigidulis strictis 
erecto -patentibus, nec recurvatis, capsula tenui 
ejongata, basi in apophysin obscuram sensim pro- 
tracta, operculo demum longe rostrato incurvato. 
Hedw i gii figura apophysin valde obsoletam vix- 
que discernibilem exhibet, et S mithius (FI. 
brit.) vel exapophysiatam dicit capsulam; nostra 
stirps e contra ex hac ipsa parte potius cum P. 
communi confundi posset. Forte P. formosum 
mere alpestre esFneque descendit in depressas re- 
giones ; quae enim e Germania inferiore vidi spe- 
cimina, omnia ad nostram speciem quadrant; de. 
Hornschuchii musco tamen ambigo : magni- 
tudine quidem et foliorum, capsulae operculique 
ligura cum nostro exacte congruit, apophysin au- 
tem minus distinctam video; at specimina imma- 
tura hanc forte non plaue evolutam sistunt. 
Folytrichum longisetum Swartz « 
Haec species seia praelonga, nunquam non 
flexuosa, capsula ovata obliqua, obsolete angulata 
