>97 
nente; saepe ad daas tertias folii evanescentem ner- 
vum cum Web,, et Mohr observavi. 
L eskea Hedw. 
Leskea polycarpa et paludosa Hedw. Schwaegr. 
I . c. 171. Web. et Molir. I, c. p. 246, 
Ingenue fateor me limites certos inter nomina- 
tas species invenire non valuisse, quamvis genuinas 
utrasque in FL Stargard. me invenisse certus sim. 
Muscus, quem ex mente W eb. et Mohr L. poly - 
carpam censui quemque in siccioribus ad saxa le- 
gi, robustior quidem atque pallidior est, caules 
pinnati rarius bipinnati, folia utplurimum solidi- 
nervia , nervo tamen versus apicem obsoletiore, 
capsulae deoperculatae rectiusculae , operculatae in- 
aequales curvatae sunt ; L. paludosa , in umbrosis 
ad fluminum ripas, trabe* arborumve radices lecta, 
lurida vel atrovirens caulibus tenuioribus 2 - 3 - pin- 
natis , foliis paulo acutioribus, nervo plerumque 
versus apicem evanescente et capsulis gracilioribus 
subaequalibus nonnihil ab illa recedit; quis autem 
nobis testis, quin leviores hae differentiae loci na- 
talis diversitate et aquae tractu effectae sint? Ve- 
rum est, me saepius in saxis rivulo vicinis superne 
L. polycarpam , inferne et aquam propius palu- 
dosam observasse. Quid demum existimandum, si 
Autorum celeberrimos de stirpibus dissentientes 
videamus? Evidenter autem Schwaegrichenius 
atque Turnerus muscum, quem JV eb. et Mohr . 
L. polycarpam salutant, pro paludosa agnoscunt 
et vice versa. In hisce rei angustiis vix erravisse 
putarem, qui utrasque conjunxerit. 
