241 
Differt a S. longi folia e Pyrenaeis (Lnpeyr. 
pyr. t. 2.) quacuni hucusque juncta fuit, quam 
maxime. Differentia ex diagnosi 5. longifoliae 
addita optime elucebit , est que: S. foliis radicalibus 
rosaceo - congestis lineari -lanccolatis elongatis laxis 
aculiusculis basi attenuatis subintegerrinVis margine 
crustaceo-punctatis ; racemo elongato laxfo' glandu- 
loso , petalis obovatis. Cum * S. Aizoone , a qua 
S, recta Lapeyr. non differt, multo magis con- 
venit; at differt caule fere duplo altiore, foliis 
longioribus erectioribus lanceolatis basi vix angu- 
statis minutissime serrulalis subcrenulatis , nec spa- 
thulatis argute serratis. «S, crustata Vest . omnino 
iS. longifoliae forma foliorum affinior propriam 
speciem efficit. 
3. Saxifraga squarrosa (Sieb. FI. Aust. exs. 
n. i33.) surculis dense cespitosis ; foliis imbricatis 
linearibus trigonis aucliusculis cretaceo - punctatis 
leviter recurvatis; caule subfiliformi multifloro 
glanduloso. 
«S. caesia. Scop. carn. i. p. 294 . t. 1 5. f. 
4g5. (exci, syn.) 
Habl. in alpibus Tyrolis (Sieb.) Voeliinensi- 
bus (Scop.). 
Foliatio fere «S. diapensioidis , inflorescentia 
8. caesiae , quae cespitibus, minus densis, foliis 
laxioribus lineari - oblongis obtusis carinatis valde 
recurvatis optime differt. 
4 . Saxifraga oppositifolia /3. lichenoides: 
surculis brevissimis cespitosis 1 -floris; foliis imbri- 
Sylloge T. II. Q 
