61 
alleen met hulst iu staat is groote houtgroepen te herstellen 
zonder voor eenzelvigheid te vreezen te hebben. De eiken alleen 
komen er in dit opzigt het naaste bij. Eindelijk heeft de 
hulst het voorregt bijna in alle, mits niet te schrale gronden 
goed voort te komen. 
Maar nu wordt er wel eens geklaagd , dat er , bij het plan- 
ten van deze altijd meer of minder kostbare gewassen, zoo 
velen verloren gaan. Dit is , helaas ! te menigmaal het geval , 
maar, nogmaals helaas! meestal door de schuld van den plan- 
ter, en een enkele maal door die van den afzender. Zie hier 
hoe men handelen moet, om die ongelukken zooveel mogelijk 
te voorkomen. 
Bij het gereed maken ter verzending wordt elke boom met 
kluit gehouden, en als hij wat veel verliest, er met vochtige 
aarde kluit aangemaakt. Dan wordt die kluit omwikkeld met 
stroo, moscovische mat, of, bij kleine exemplaren, met mos ; 
met stroo is de gewone manier. Worden toch de kluiten 
zonder die voorzorg in een mand geplaatst, en moeten zij 
eenige reis maken, dan zal door het vervoer de kluit losra- 
ken, en bij het uit de mand trekken afvallen. 
Bij de ontvangst nu moeten de gaten, waarin de hulst 
geplant zal worden, op de juiste diepte gegraven en bovendien 
de ondergrond goed losgemaakt zijn. Dan zet men de plant 
met stroo en al (want dat mag er volstrekt niet afgenomen 
worden), juist zóó als men haar ontvangt, in het gat, en 
vult dat dan aan tot aan den band waarmede het stroo is 
vastgebonden. ÏSia matige aandrukking van den gi’ond, snijd 
men nu de bewuste strookcp weg en vult men het gat verder 
aan. Maar in plaats van nu, zooals bij gewone planting, de aarde 
rondom den boom eenigzins op te hoogen en tot een heuveltje 
te vormen , voor het bezakken , zoo laat men hier een klein kuil- 
tje en geeft men dadelijk eene meer of minder ruime begieting , 
naarmate de planten drooger of vochtiger zijn bij het aankomen. 
Dit begieten moet volgehouden worden totdat de boom aan 
den groei is , en wel in die mate dat de grond behoorlijk 
vochtig blijft. Het spreekt van zelf, dat de soort en de toestand 
