65 
groeit zeer goed in zvvaren en steenaclitigen grond , ook in 
zand, ’^anneer liet slechts niet al te nat is. 
Kalmia. 
Aldus genoemd naar P. Kalm, een Zweedsch professor. 
K. ANGüSTiFOLiA. Smalbladige K. Van dezen matig hoogen , 
schoon rood, in Juni en Juli bloeienden struik zijn de bloemen 
zeer vergiftig. Zie wat hierover bij het geslacht Andromeda 
gezegd is. 
— GLAüCA. Zeegroene K. Een klein, zeer lief en van 
April tot Juni met roode trosjes mildbloeiend struikje. 
— LATiFOLiA. Breedbladige K. Deze is de schoonste 
van het geslacht , een groenblijvende struik , wat trouwens 
allen zijn, van de groeikracht der Azalea. De bloemen zijn 
vrij groot, wit of vleeschkleurig. Er zijn nog eenige soorten, 
doch die alle veel overeenkomst hebben met de ang astifolia , 
alleen iets hooger of lager groeien en iets donkerder of lich- 
ter bloeien. Zij behoeven alle heiaarde of veengrond. 
Voor hem, die gewoon is de schoonheden der natuur niet 
onopgemerkt voorbij te gaan, is er in de bloem van deze 
plant eene belangrijke bijzonderheid op te merken. Zij geldt 
wel voor het geheele geslacht , maar daar deze soort de 
grootste bloemen heeft|, is zij hier het gemakkelijkst te aan- 
schouwen. 
Men weet dat in de meeste blpemen zich mannelijke en 
vrouwelijke deelen bevinden. De mannelijke heeten meeldraden 
en de vrouwelijke stampers. Ku moet het stuifmeel der meel- 
draden op den stempel (den top van den stamper) gebracht 
worden, zal de bloem zaad kunnen voortbrengen. Daartoe nu 
zijn, in den regel, bij staande bloemen de meeldraden het 
langst, en bij hangende de stijl, zoodat het stuifmeel op den 
stempel kan vallen. Maar ook op dezen regel zijn uitzonde- 
ringen , en zulk eene is de Kalmia ; in hare staande bloemen 
is de stempel hooger dan de meeldraden. Hoe is hier nu 
gezorgd dat het doei toch bereikt wordt ? 
5 
