72 
ter gebrek aan zulke zaken heeft, mogen ze hare plaats vin- 
den, doch niet in kleine tuinen, want zij loopen leelijk door 
den grond. Het beste effect maken zij wanneer zij over mu- 
ren kunnen afhangen. Dan toch leveren zij, met hare bleeke 
en roode bloemen, een goed gezicht. 
Er zijn nog meerdere soorten, doch in onze kweekerijen cul- 
tiveert men er niet meer. 
, Maclura. 
Genoemd naar William Maclure, een N. Amerikaansch 
geleerde. 
ir. AURAis’TiACA. Een schoone, gedoomde struik, die onze 
winterkoude niet weerstaat, en dus geheel ten onregte in de 
lijsten der harde gewassen wordt opgenomen. 
Magnolia. 
M. Naar P. Magnol, professor in de plantkunde. De 
Nederlandsche naam is Be verboom. 
— ACU3IINATA. Spitsbladigc M. Bloeit blauwachtig. 
De vrucht gelijkt naar een augurk ; vandaar is deze soort ook 
wel K o m k o m m e r b o o m genoemd. Nog jong zijn die vruch- 
ten kerskleurig. De wortel van dezen, tot eene matige hoogte 
groeienden boom is eenigzins koortswerend. 
— ALBA süPEKBA. Bloeit zuivcr wit. Maakt zwakker ge- 
was dan de Yulan. 
— AURicuLATA. G e O O r d e M. Geeft gele , ruikende bloe- 
men. De bladeren zijn van achteren van een paar uitsteeksels 
of ooren voorzien , die ze van alle overigen onderscheiden 
— ALEXAXDRiA. Ook Tulan purpuvea genoemd. Ten minste 
heb ik onder dien naam nimmer een andere soort ontvangen. 
Bloeit prachtig, grootbloemig , purper, licht gerand. 
— BYLSiAXA. Magnolia van Bij Is. De bloem van deze 
is mij nog niet bekend. 
— CORDATA. Hartvormige M. Bloeit citroengeel , rui- 
