A. PYGMAEA Foemitia. Eaagblijvende groene. Deze zal 
ook wel eene variëteit van Himalaica zijn. 
— HIMALAICA. Heeft de bladeren langer, iets smaller en 
van een doffer groen. Deze moet oranjekleurige vruchten geven. 
Azalea (Honigbloem). 
A. Als de Rliododendrons er niet waren, dan voorzeker 
kon men met het volste regt de Azaleën de prachtigste van 
alle struiken noemen. Van dit geslacht zijn toch in de laatste 
jaren zoo vele schoone , grootbloemige variëteiten gekomen , dat 
de stamsoorten niet meer gekweekt worden. Deze toch gaven 
in den regel slechts kleine bloemen van bepaalde kleur, terwijl 
de nieuwere variëteiten ons eene kleurenpracht aanbieden van de 
grootste verscheidenheid, zuiver wit, helder geel, hoog rosé, 
schoon oranje, vuurrood enz. in alle nuances en mengelingen. 
Men plant ze in groepen of vakken bij elkander, zonder 
andere gewassen. Alleen zon men ze kunnen omgeven met 
Erica’s en soortgelijke , zooals bij de Rliododendrons gezegd 
zal worden. Alleen de gewone gele , Azalea pontica , kan nog 
aan de randen van andere struikgroepen aangebracht worden. 
Zij vereischen heiaarde, bosch- of veengrond, sterke bemes- 
ting en vocht. Als de standplaats niet al te heet is , bloeien 
zij het schoonst in de volle zon. Vergelijk verder wat bij de 
Rliododendrons gezegd zal worden, en hier van toepassing is. 
Berberis (Sauseboom, Zuurdoorn). 
B. AQHIFOLITTM. Zie M a h O u i a. 
— DAEWiNi. Deze groenblijvende soort, met kleine hulst- 
achtige bladeren, vroeg en mild bloeiende met oranjekleurige 
trossen, is wel de schoonste van dit geslacht. Jammer dat zij 
goed gedekt moet worden, om onze winterkoude te weerstaan. 
— DULCis. Zoetvruchtige B. Groen blijvende, een 
volkomen harde struik met bladeren als die van den palm en 
licht oranjekleurige bloemen, die langs den geheelen tak in 
