76 
als tamelijke vochtiglieid van den bodem. Losse , Hgte en 
humnsrijke aarde is een vereisclite voor sterken groei. Ook om 
de groote bladeren, die zoo ligt hun schoon verliezen, is eene 
plaats onder beschutting van hooge gebouwen of geboomte ver- 
kieselijk. 
Slahoiiia. 
Genoemd naar Bernard M’Mahon, een Amerikaan. Vroe- 
ger werd dit geslacht tot de Berberissen gereLend, waarvan 
het echter genoeg onderscheiden is. 
M. AQUiFOLiA. Hulstbladige M. Elk blaadje gelijkt wel 
op dat van de Hulst doch dit is enkelvoudig , terwijl de 
bladeren der Mahonias zamengesteld zijn. I)it gewas bloeit in 
April of Mei , en , zoo als alle soorten , met gele trossen. 
— FASCICULAEE, Buudelbladige M. De bladeren van 
deze zijn blauwgroen. Moet zeer goed gedekt worden om het 
te kunnen nithonden. 
— GLUMACEA. Gekaf naaide M. Blijft vrij laag. Blad- 
steel vrij lang, met zes of zeven paren viublaadjes. Eischt 
eenige bedekking. 
— JAPONiCA. Japausche M. Deze heeft de bladeren veel 
grooter en dikker dan de aquifolia en van een lichter groen, 
'^dj groeit veel steviger op. Zij is een zeer schoon gewas , dat 
j^^ch zeer goed geacclimatiseerd heeft; bij ons weerstaat het 
zonder bedekking reeds meerdere jaren de winterkoude. 
De Bealii en de mtermedia zijn vermoedelijk slechts variëteiten 
van deze , daar zij er zeer op gelijken , en dc Japonica uit 
zaad variëteiten geeft. Zij zijn zeer sclioone struiken. 
— REPENS. Kruipende M. Is veel minder schoon dan 
de Aquifolia y en dus niet waardig geplant te worden. Wie 
behelpt zich toch met scharrebier, als hij echt Beiersch krij- 
gen kan? 
— TRiFOLiATA. Driebladigc M. Mogelijk om hare 
blauw bewaasde bladeren, die bij drieën staan en zeer scherp 
gepunt zijn, de schoonste van allen te noemen. 
