88 
acerifolia. De scliors van de jonge takken is donkerbruin, 
en het afwerpen er van begint al spoedig. Deze soort is 
voor ons land niet geschikt, daar zij in lang aanhoudende of 
laat invallende winters bevriest. De strengheid der koude 
schijnt het haar niet zoo zeer te doen, want na haar ver- 
scheiden jaren goed gezond te hebben zien blijven, zijn in den 
zachten winter van 18®%6 al mijne oudere exemplaren onder- 
gegaan, terwijl de aan elke zijde daarnevens geplaatste aceri- 
folia en orientalis volkomen gezond bleven. Ook de digitata 
is volkomen hard. 
— occiDENTALis of lUACEOPHYLLA. Westcrsche of Groot- 
bladige P. Heeft van allen het grootste blad. De bladeren 
zijn lichtgroen en vrij lobbig. Men verwisselt deze nog wel 
eens met de acerifolia , maar het onderscheid is groot genoeg. 
Deze is nog teerder dan de vorige; [op het derde of vierde 
jaar gaat zij meest altijd te gronde. 
— ORIENTALIS. Oostersche P. Doorgaands gesneden- 
bladige genoemd, hoewel de bladeren der digitata dieper 
ingesneden zijn. Niet zoo schielijk , maar gevulder groeiende 
dan de acerifolia, wordt hij toch ook een zware boom, vol- 
komen hard voor ons land. 
Hoewel er nog meerdere soorten worden genoemd, zijn 
mij geene andere dan de beschrevene bekend. Ik denk dat 
het grootste onderscheid wel in de namen zal bestaan. 
De Platanen in het algemeen behooren tot de schoonste 
hoornen voor groote aanleggen, en zijn bemind in alle landen 
waar zij goed gedijen. 
Als park en alleeboomen zijn de acerifolia en orientalis het 
algemeenst in gebruik. Geen boom heeft een prachtigere kroon 
of een rijkeren bladerendos. Op gelukkige standplaatsen bereiken 
zij eene buitengewone zwaarte. Men spreekt van boomen van 
7 el middellijn. P 1 i n i u s moet gewag maken van een , 
welke 25 el middellijn had, doch dit zal wel tot die over- 
drijvingen behooren , aan welke de ouden zich wel eens meer 
schuldig maakten. 
De Platanen beminnen goeden, diepen grond; ook vochtige 
