94 
eenigzins golvende. De bladsteel wordt met het eindblad 6 
a 7 palm lang. Het is wel vreemd , dat over het algemeen 
de naam Caucasica aan beide soorten wordt gegeven. Uit 
verschillende oorden zijn zij in onze kweekerijen onder dien 
naam ingevoerd, en in botanische tuinen heb ik ze daaronder 
naast elkander zien staan. Daar nu de boeken , over welke ik 
te beschikken had , mij ook niet teregt hielpen , en theorie en 
praktijk mij dus beiden in den steek lieten, heb ik, reeds 
jaren geleden, de tweede soort den naam laevigata gegeven. 
Beide worden schoone , bladrijke boomen. De laevigata is 
evenwel de schoonste. Zij behoeven denzelfden grond als de 
okernooten. 
Pyracantha (Vuurdoorn). 
Wordt veelal Groenblijvende Doorn genoemd. Hij 
wordt een struik van 5 tot 8 voet hoogte, des winters groen 
blijvende. Zij bloeit met vritte schermbloemen en geeft later eene 
menigte kleine , vuurroode bessen , die zeer lang aanblijven. 
Het is een zeer schoon gewas. 
Eene variëteit heeft witte bessen , en is dus minder schoon. 
Pyrus (Pereboom). 
— . coiiMUNis FOL. AEG. VAE. Zilverboutc P. Schoon 
en standvastig bont. Wordt niet bijzonder groot. 
— — PENDTJLA. Treurende P. Deze variëteit komt ook 
op vruchtboomen-catalogi voor onder den naam Charles 
Smet en geeft zeer goede vruchten. De takken zijn zoo han- 
gende , dat deze soort zeer goed als treurboom gelden kan. 
— iiALiFOLiA. Appelbladige P. Deze soort draagt 
verschillende namen : Crataegus Polveria , Pgriis Polloeria , Pgr7is 
Bolloilleriana enz. Ik meen mij te moeten houden aan den 
naam , waaronder ik baar reeds lang bezit. Zooveel is zeker , 
dat zij geene Crataegus is , maar eene ware Pgrus , want zij 
