97 
blad op dat van den Tulpeuboom. Mede eene aanbeveleus- 
waardige soort. 
Q. HUDSONiANA. Dezo gelijkt, buiten de gekromde bladeren , 
zeer veel op de voorgaande. De bladeren zijn zeer helder groen 
en langer dan die der falcata, metende ' 2 a 2 '4 palm. 
— HYBRiDA DENTATA. Getaudbladige E. Met tamelijk 
lange , smalle en schoon getande bladeren , van boven helder 
groen, van beneden een weinig behaard. Een zeer lieve Eik. 
— IMBRICARIA. Schub vruchtige E. Het blad gelijkt 
eenigzins op dat van den E ranse hen Kastanje, maar is 
nog donkerder groen en wordt in den herfst rood. Deze waar- 
dige soort groeit tot een Hinken boom van goeden vorm. 
— LOUETTii. Mede een zeer schoone Eik, die eene py- 
ramidale gedaante aanneemt. De bladeren gelijken op die van 
den voorgaanden, doch zijn smaller, aan beide einden puntiger 
nitloopende en van een lichter groen. 
— • LEUCOviBEANA. Leucombe’s E. Half groen blijvende. 
De bladeren zijn lang, smal en golfvormig iugesneden , de lap- 
pen in punten nitloopende. Nog al uitgebreid groeiende is 
deze soort vooral door hare lang aanblijvende bladeren, mede 
zeer schoon. 
— MACRANTHERA. Ecue met dikke, stompe takken groeiende 
soort. Bladeren 10 duim lang en 5 breed, met stompe tanden, 
donkergroen. Sterk uitstekende nerven doen het blad als ge- 
vouwen schijnen. Eene zeer van de anderen afwijkende soort. 
— MACROPHYLLA. Gi’ootbladige E. Een der sterkst 
groeiende Eiken en zeker de grootstbladige van allen. 
— — VAR. ALBERTSii. Ecuc door dcu Hcei' Alberts, nit 
de zaden der macrophylla gewonnene variëteit , met zeer groote , 
schoon gevormde bladeren. 
— NiGRA ook MARiJLANDiCA. Zwartc E. De bladeren zijn 
lederachtig, somtijds gelapt, doch meestal aan den rand met 
wijde bochten gegolfd, vrij groot, altijd van voren vrij afge- 
stompt. De jonge bladeren zijn met eenen bruinen gloed over- 
togen. Daar deze Eik zeer langzaam groeit, is hij vooral 
voor kleine tuinen aan te bevelen. 
7 
