102 
groeiende, bereikt deze soort toeli zelden meer dan 9 a 10 
el hoogte. De bladeren zijn, door vrij diepe insnijaingen , 
zeven- a negenlappig, zeer ongelijk van grootte; de eerste 
aan het zoinerschot 2 palm lang 1 , breed , en later aan het 
herfstschot veel kleiner. Zij zijn van boven zeer donker groen, 
van beneden wollig. 
— TiNCTORiA. Verwers. E. Heeft de bladeren redelijk 
groot, zwak gebogen, met stompe lappen, hier en daar met 
zachte stekeltjes bezet. . Van zaad gekweekt worden de bla- 
deren van slechts enkele exemplaren in den herfst rood, de 
overige geel en bruin. Groeit tot een boom van matige hoogte 
en tiert zelfs op de schraalste zandgronden. 
— TURNERii. Turner ’s E. Blijft in Engeland, waar hij 
tot 15 a 16 el hoogte groeit, altijd groen, doch bij ons is 
hij slechts half groenblijvende. De niet groote , aan den rand 
bochtig getande , stevige , dofgroene bladeren maken dezen matig 
groeienden eik tot een schoon gewas. 
— VILLOSA. Viltige E. Deze sterk groeiende'*eik heeft 
slechts middelmatige , 1 palm lange , diep gegolfde bladeren ; elke 
golving loopt uit in eene afgeronde punt, welke naar boven 
gebogen is. De bladeren zijn donkergroen en zeer dik , wollig 
aan de benedenzijde. De lange takken buigen zich naar de 
aarde om. Daardoor is ook deze soort op hoogstam veredeld 
en als treurboom in den handel gebracht. 
Ziedaar de soorten en variëteiten , welke ik meende te moe- 
ten opnemen. Ik heb mij bevlijtigd uit de groote menigte de 
schoonste te kiezen, maar ook tevens het oog gehouden op 
hetgeen in onze kweekerijen aanwezig is. Ik ben voorbijgegaan 
die groenblijvende soorten, welke, hoe schoon zij zijn mogen, 
bij ons in meer of minder strenge winters , verloren gaan , 
zooals glabra , Ilex , laurifoUa , JSova Liege en andere. Er 
worden nog vele soorten opgegeven, doch vooreerst meende 
ik den liefhebbers ruime keuze genoeg aan te bieden , en 
ten tweede is het gcM^aagd op te nemen wat men nog niet 
kent. In dit zoo rijke geslacht heerscht nog vele duisterheid. 
