127 
maken, moeten zij ingesneden worden, en wel dadelijk na den 
in April en Mei plaats hebbenden bloei. Hoewel hard ge- 
noeg, kunnen echter de vroegtijdig uitkomende spruiten en 
bloemen, door laat invallende nachtvorsten, wel eens iets 
lijden. Deze is mede een der schoonste van dit geslacht. 
— HEVEESIANA FLORE PLENO. Dcze iets lager groeiende 
en op dezelfde wijze bloeiende soort is niet zoo schoon als 
de vorige. 
— SALiciFOLiA. Wilgbladige S. Deze is het oude zooge- 
naamde Theeboompje, en wordt hier alleen aangevoerd om 
te zeggen, dat er veel schoonere soorten zijn dan deze wilde 
en gemeene struik. 
— THüNBESLGii. Groeit iu gcsloteue sti’uikjes , zeer fijn getakt, 
smalle blaadjes en kleine, witte bloempjes gevende. Hoewel 
nog meer of minder nieuw, behoort zij niet tot de belang- 
rijkste. 
— TOZviENTOSA. Wollige S. Deze is veel schooner dan 
de salicifoUa , daar zij met veel grootere trossen bloeit, in Juni 
en Juli. En hoewel de kleur der bloem niet zoo hoog is als 
die van Doiiglasii en Noblecoia, zoo heeft zij vóór, dat zij niet 
zoo wild uit den grond uitloopt, maar een fatsoenlijke struik 
blijft. 
Ik heb uit dit zoo overrijke geslacht, waarvan ook onder 
de vaste planten verscheidene soorten bestaan, slechts die aan- 
gevoerd, welke ik als de belangrijkste beschouw, en er slechts 
zoovele gemeenere bijgevoegd, om eene genoegzaam variëerende, 
en door kleur en bloemvorm het geheele geslacht vertegen- 
woordigende verzameling te doen kennen. 
Voor hem, die behoefte mogt hebben aan meer soorten, 
voor groote partijen op schrale, slechte gronden, waar geen 
edeler planten tieren willen , geef ik hier nog eenige namen : 
Canadense, canescens, crenata, exiniia, hgpericifoUa , lanceolata, 
Nepalensis , Nikoudiertii f obovata, Picoviensis ^ sorbifolia , ulmi- 
folia en eindelijk nog vele variëteiten van de salicifoUa, 
