134 
bij gebouwen. Hoewel men voor dit laatste doel ook leiboomen. 
van Ypen en wilde Kastanje gebruikt , is de Linde 
daarvoor toch het doelmatigste en schoonste. 
T. HOLL. FOL. VAB,. Bontbladige Holl. L. Groeit 
gematigd en is niet bijzonder schoon, daar de bladeren niet 
gevlekt, maar slechts wit gestipt zijn. 
— — GRANDiroLiA. Grootbladige Holl. L. Deze 
schoone linde heeft wel de grootste bladeren van alle. 
De Europeesche en de Hollandsche zijn de twee soorten welke 
in het groot worden aangeplant, terwijl de overige enkel als 
sierboomen voorkomen. Zij leveren den in de apotheek ge- 
bruikten lindebloesem en van de binnenste bast worden 
de bekende Moscovische matten gemaakt. Het hout is zeer 
geschikt voor stelen in harken , schoffels en soortgelijke werk- 
tuigen, daar het zacht in de handen is. 
Alle linden, met uitzondering van dc heterophylla en de 
bontbladige, worden zeer oud en zwaar. Hoewel bijna 
overal slagend , verlangen zij , om haren vollen wasdom te be- 
reiken , een goeden, diepen bodem. Op zeer droogen grond 
en in ruwe bergstreken slaagt echter de Hollandsche het 
beste van alle. 
Er bestaan nog meerdere soorten, doch om de onzekerheid 
der namen, gaan wij die voorbij. Alleen is nog te noemen 
de T. Macropylla ^ die een schoone boom wordt. Zij zal ook 
wel eene Amerikaansche soort zijn. 
ITlex (Doornbrem). 
u. EUBOPAEUS. Europesche D. Een fijngetakte , zeer 
scherpgedoornde , groene struik , die aan de einden der takken 
gele bloemen geeft, van Maart tot Mei. 
Hij is niet schoon, daar hij steeds aan den grond doode 
takken geeft, en er dus altoos ruw of ziekelijk uitziet, en 
daarenboven des winters ligtelijk doodvriest. Iets wat wel 
vreemd is, daar zij in Noord-Duitschland , Engeland en zelfs 
op de Geldersche heidevelden ’thuis behoort. Er bestaat een 
dubbelbloemigc verscheidenheid van. 
