158 
luniperus foetida. 
— • Reveesiana. 
Uit China en Japan. Deze schoone heester Onderscheidt 
zich van den volgenden , door meer slappe takken en minder 
verschillenden bladstand , zijnde alle bladeren zeer klein en 
aan den tak gesloten. Hij geeft ovale zaden of noten, bij 
een of twee, zeldzaam drie bij elkander staande, zeegroen, 
later donker. 
I. c. MASCULA. Uit hetzelfde vaderland, waar zij 5 a 7 
el hoog wordt. Het is een der schoonste lunipsrussen , een 
schoenen, pyramidalen struik vormende. Door hare verschil- 
lende bladeren loopt zij zeer in het oog. Aan denzelfden tak 
draagt zij afstaande , scherpgepunte bladeren evenals de oxycedrus , 
en aan andere gedeelten kleine , schub vormig aan den tak ge- 
slotene, als die vau den gewonen zevenboom. De manne- 
lijke bloemen zijn kleine, staande katjes, die zij in zulk eene 
menigte geeft, dat bij de minste schudding een ware stofwolk 
opgaat. 
— coiiMUNis. Jeneverbes. De natuurlijke groeiplaats 
van deze is Europa, Hoord-Azië en Amerika, ook Nederland 
en Duitschland op de heiden en andere drooge en dorre plaat- 
sen. Zij is bekend genoeg als de struik , welke de bessen le- 
vert, die in de branderijen tot het stoken der jenever gebruikt 
worden. 
Als sierplant is zij weinig geacht, niet alleen omdat zij 
inlandsch, en dus al te bekend is, maar ook omdat hare 
variëteiten schoener ziju. Zij heeft alleen eenige waarde voor 
drooge en magere plekken , waar geen betere tieren willen , 
hoewel de var. Suecica daar vermoedelijk ook goed slagen zal. 
— — CRACOViCA. Van een weinig sterkeren groei dan de 
gewone. De takken gaan vrij rechtop , maar de spoortjes of 
neventakjes zijn nedergebogen , even als bij de stamsoort. De 
voornaamste verdienste van deze is, dat zij hare heldergroene 
kleur in den winter geheel onveranderd behoudt, terwijl de 
gewone en de Suecica ros worden. 
