159 
I. C. OBLONGA PENDULA. 
lufiiperus ohlonga pendula. 
Een zeer zwak en tenger gewas. In zijn natuurlijken toe- 
stand bijna geheel op den grond liggende, is het toch door 
de cultuur tot een lief boompje te vormen. De takken han- 
gen dan veel rechter bij den stam neder dan die van de vol- 
gende soort, terwijl het loof lichter groen is, en des winters 
minder verkleurt. • / 
BEFLEXA ook INTERRUPTA CU PENDULA. Groeit lUCt 
slappe, ranke, horizontaal groeiende en aan den top neder- 
gebogene takken. Ook zij zou dus een struik blijven, als men 
haar niet in de hoogte hielp. In de jeugd den top opbin- 
dende, vormt men er een schoon boompje van, dat zijne plaats 
wel waardig is. Het groen is iets donkerder dan van de 
vorige, des winters een weinig ros wordende. 
— — SUECICA. Zweedsche jeneverbes. Deze heeft over- 
eenkomst met de gewone , doch is van beteren groei , en heeft 
iets korter bladeren. Zij is dus in de tuinen de plaatsver- 
vanger van de gewone. 
De luniperus communis en hare variëteiten hebben de bladeren 
bij drieën, zooals de meeste hmiperussen. De bladeren zijn 
alle scherp gepunt. Hoewel alle oorspronkelijk in struik- 
vorm groeien , zijn er , bij goede behandeling met het mes , 
zeer schoone pyramiden van te vormen. Vooral is dat het 
geval met de mannelijke planten; de vrouwelijke hebben in 
den regel meer afstaande of slappe takken. Als men dus 
eene partij zaailingen heeft, behoude men alleen de stevigste 
en rechtst groeiende. 
— coRNAYANUS. Onder dezen naam vóór eenige jaren door y- 
mij ontvangen. Groeit in pyramidalen vorm vrij stevig op. De 
bladeren zijn eenvormig , zeer klein , donkergroen , als schubben 
elkander bedekkende. Zij geeft vrij mild zaad. De zaden zijn 
bijna ronde , een weinig platgedrukte nootjes. Het geheele 
gewas heeft overeenkomst met I. Chine?isis foemina , maar groeit 
iets steviger. 
— DRUPACEA. De natuurlijke groeiplaats van deze, nog 
