164 
vrij algemeen verspreid in verschillende landen, b. v. Zuid- 
Europa, Tyrol, Griekenland, Noord- Amerika, Siberië enz. In 
het laatste land komt zij op de onvruchtbaarste gronden en ruw- 
ste plaatsen nog goed voort. Haar donkergroen gewas is ge- 
noeg bekend, en wordt door de veeartsen veel gebruikt. 
Hoewel zij in haar natuurlijken toestand een zwaren liggendeu 
struik vormt, is er door de kuituur toch een goede heester 
van te vormen. Evenwel blijft zij altoos eenzijdig groeien. 
Vroeger mogt deze plant niet vrij op de publieke markt 
geplaatst worden om een verschrikkelijk gebruik, dat er door 
menschen van te maken is. 
I. — FOL. VAU. Eene zeer goede , standvastig bontbladige 
variëteit, die een weinig kleiner blijft. 
— SCHOTTEI en niet schollei. luniperus Gossainthrmea. Van 
het Himalaya-gebergte. Zij wordt van IG tot 20 ellen hoog, 
hebbende in groei en houding veel van een losgetakten en met 
aangeslotene bladeren groeienden rooden ceder. Het loof is 
echter van een weinig lichtere kleur. Zij wordt een schoone 
boom, die volkomen hard is. Zij is nog eenigzius zeldzaam. 
— SPHAERICA. luniperus Smithiana. Uit het noorden van 
China, alwaar zij eene hoogte bereikt van 12 a 15 el. Zij 
groeit in den vorm eener pyramide , en houdt het midden 
tusschen de gewone Jeueverbes-soorten en een gesloten groei- 
enden rooden ceder. Haar kleur is vrij donkergroen, in den 
winter iets ros. Zij is mede eene schoone soort. 
V — sPïïAETioiDEA POL. VAR. luniperus gracilis fol. var. Eene 
nieuwe , standvastig bonte luniperus , die ik echter te kort be- 
zit , om haar nader te kunnen beschrijven. Waarschijnlijk zal 
zij een anderen naam moeten krijgen, gracilis is althans zeker 
niet goed , daar deze eene geheel andere is. 
— SQUAMATA. Imiipcrus dumosa. 
— squamosa. Vaderland de Alpen van Bhootan en Nipaul, 
waar zij voorkomt op de hoogte van 3000 tot 3800 el boven 
de zee, in gezelschap van Corylus en Betula puniila. 
Oorspronkelijk is deze ook een struik met liggende takken. 
