183 
bestaan nog verscheidene soorten, die evenwel ongelukkig niet 
tegen onze winters bestand zijn. 
Retinospora. 
R. ACUTA. Deze nieuwe soort is nog te kort in mijn bezit , 7 
om voldoende te kunnen worden beschreven. Zij heeft de groei- • 
wijze der obtusa , maar schijnt mij toe meer bossig te zullen 
blijven. Haar kleur is lichter, en de bladeren zijn meer met 
zilveren punten geteekend , bijna als bij de pisifera. 
— ATJREA of NANA AUREA. Ecu laagblijvcud , kegclvormig ✓ 
boompje, geheel goudkleurig. Zeer schoon en nog nieuw, 
zoodat ik ook van dit nog niet kan bepalen wat het worden 
zal. In groeiwijze gelijkt het intusscheu het meest op de pisifera, 
ERICOIDES. 
Widdfingtonia ericoides. 
Vaderland Japan. Wordt zelden liooger dan 2 el, en groeit tot 
eene schoone, dichte pyramide, in den vorm van een c i p re s. 
In den zomer is zij levendig groen, zoo ook in de schaduw, 
maar in den winter en op zonnige plaatsen wordt zij vrij 
bruingroen. De bladeren van deze , de squarrosa en de lepto- 
clada zijn niet, zooals bij de overigen, schubvormig aan den 
tak gesloten, maar staan vrij, en zijn klein. Deze is eene 
schoone plant voor kleine tuinen, daar zij in eiken goeden, 
lossen bodem tiert. Het schoonste wordt zij echter op zand- 
grond en in de schaduw. 
. — LYCOPODioiDES. Uit Japan ingevoerd door Veitch en 
Eortune. Eene zeer lieve, ver van de overigen afwijkende, 
kleine conifeer, die vrij laag blijft en zeer ineengedrongen 
groeit. De kleine bladeren -liggen op elkander en hebben eeue 
groene kleur met kleine witachtige lijnen. De plant herin- 
nert aan de meest lieve Lgcopodiims der warme kas. Ook heeft 
zij in hare groeiwijze veel van de Arthrotaxis imhricata en van 
de AndromedM tetragona. 
— OBTUSA , von Siebold. Uit J apan , waar zij , vooral 
op het eiland Nipon, uitgestrekte bosschen vormt. Zij bereikt 
