199 
•Thnj opsis. 
T. BOREALIS. 
Thujopsis tsugatskoij of tchugatskoijae. 
Cupressus ?iootkaensis. 
Chamaecy paris nutkaensis. 
Vaderland: de Nootkasond en liet noordoosten van Noord- 
Amerika, alsmede de nabuurschap van het Meer Tschouds- 
koe in Rusland. Zij bereikt eene hoogte van 30 — 35 el. 
Deze bij uitstek schoone conifeer is ingevoerd in Frankrijk in 
1851. Het is zonder tegenspraak een der schoonste aanwin- 
sten voor ons ruw klimaat. In dit opzicht en ook om den 
prijs der schoonheid kan zij dingen met de Cupressus lawsoniana. 
Zij heeft nog al eenige gelijkenis met verschillende Thuja's , 
maar zij wint het van allen in schoonheid, behalve van de 
gigantea en hare vormen, door haar schilderachtigen vorm hare 
ranke, meer fijne toppen en door een onveranderlijk, helder, 
blauwachtig groen. Deze eigenlijk zich zelf genoeg aanprij- 
zende eonifeer laat zich in hooger noordelijke streken aanplanten 
dan de meeste verwanten. In Petersburg staat zij den winter 
zonder eenigen hinder door. 
— — roL. VAR. Deze zilverbonte variëteit is niet te re- 
commandeeren , daar zij zeer onstandvastig is. 
— — viRiDis. Is veel meer heldergroen , en groeit iets 
meer gesloten dan de stamsoort. Zij varieert er genoeg mede 
om nevéns deze eene plaats te verdienen. 
— DOLOBRATA. Vaderland: Japan, vanwaar zij in 185 3 in 
den botanischen tuin te Leiden is gekomen. Het is een tot 
vrij groote hoogte zich verheffende boom , met zeer dikken 
stam en zeer eigendommelijken vorm. De hoofdtakken staan 
ongeregeld om den stam, maar de twijgen tweerijig. De bla- 
deren staan op 4 rijen, twee aan twee kruisgewijze boven 
elkander en schubvormig tegen den tak aangesloten, elkander 
bijna bedekkende. De jonge twijgen hebben oppervlakkig eenige 
gelijkenis met sommige mossoorten. Deze van alle andere harde 
coniferen zoo -afwijkend gevormde boom is volkomen hard, en 
