[ 55 ] 
cfte tam magni ufus in Botanicis, ut certam magis ac 
dilucidam laepe exhibeant fpecierum differentiam, quam 
ex prolixis quorundam defcriptionibus facile colligi po- 
teft. Neque ut inutilia funt Ipernenda nomina trMalia^ 
modo ex fpecificis legiunis, aut fynonymis netis defuman- 
tur ; cum ea forte fola proprie nomrna funt dicenda, quae-» 
ejue fme necelTitate non funt multiplicanda. 
§ XXL 
82. Plantarum fpecies in plurimis fruflificationis parti» 
bus, flore praecipue & fruftu convenientes, congeneres 
cenfentur ; ut primus docuit Magnus Conradus Gefnerusj 
natus Tiguri in i 5 1 6 ; & ibidem mortuus lue peftifera, 
an. 1565, aetatis 49, dum Fundamenta Botanices ja- 
ceret, quae pluribus deinde vitiis laboravit, quod ejus 
veftigia non fuerint fecuti, qui poil eum vixerunt*’ 
Gefnsri opera Botanica, ut amilfa jamdiu deplorata, 
adliuc proflant manuferipta, forte tandem lucem vifura. 
Joh, Geor, Volckamerus enim, in Florae Noribergenfis 
abbreviatorum explicationibus, haec habet. Icones plan- 
tarum, tam alpinarum quam exoticarum, ad vivum 
depidlarum, ac breviter deferiptarum a Co 7 irado Gef- 
neroy in tribus voluminibus, poffidet au<fl:or hujus Cata- 
logi.** Ibi etiam eft Conradi Gefneri hifloria plan- 
tarum & vires,** ut dillindtum opus. Ex illuflri etiam 
Heijieri di(fla praefatione (b) fcimus, quod Joachimus Ca^ 
merarius M. & Bot. Norimbergenfis aere comparavit the- 
faurum illum botanicum, non diu pofl Gefneri obitum, ab 
ejus herede Gaj f aro Wolfio^ ut ipfum ederet : quod a G?- 
meraido poflea ad VokkameroSj ubi quam diutillime latuit, 
& ab his tandem 1 744, mortuo ultimo Volckamei'o^ ad 
111 . Trezmumy etiam Norimbergenfem Botanicum prte- 
ftantillimum, devenit. 
83. Legitima vero conflituendorum generum ratio. 
Forte in tenebris adhuc jaceret, niii Rohertus Morifo- 
nus Scotus Aberdo?tenfsy eam. quafi ab herbariis abali- 
enatam, renovaflet, inflauraflk, & primus ad ufus 
(a) V:d. T.p, ^0. ^3» CV u» 
quotidianos 
