[ 59 1 
gantur, & veluti caflrorum acies diflribuantur in fiias 
clades, tumultu Sc fluctuatione omnia perturbari ne- 
celle ell. Id etiam nunc maxime in plantarum exa- 
mine contingere videmus : cum enim inordinata mul- 
titudine obruatur intelledtus, errores inextricabiles, & 
morolae altercationes, ut plurimum exoriuntur : igno- 
rato enim proprio genere, nulla dclcriptio, quamvis 
accurate tradita, certam demonllrat, led plerumque 
fallit : nam confufis generibus, omnia confundi necefle 
efl:, Vid, Caf, 1 . i . praef. 
87. Syflematica plantarum diftributio, quanquam 
a Cafalpino dudum dete6ta, & toto orbi expolita erat, 
intadla tamen & negleda, per integrum ferme fecu- 
Ium, permanlit, ufquedum, felici omine, a Morifono 
in Botanicam nato, primum refulcitata fuit. Altum 
quidem de Cajdlpino lilentium facit ; fed neque hoc 
mirum videbitur illis, qui quantum recellit Morifonus a 
legibus Cafalpinianis examinant ; certe magis inde re- 
cellit, quam reliqui deinceps a Morifono lyllematici, 
qui nec ipli dignas laudes cecinerunt/’ Ita Linnams 
88. Hic Raium monftrare videtur, qui graviter in A/o- 
rifonum infenfus, illum jam mortuum, prteter folitum qui- 
dem, plus quam civiliter tradtat. Nam in Explic. nomi- 
num hift. ph hcBc habet. Robertus Morifonus y quamdiu 
intra fuos limites fe continuit, & Catalogis hortorum 
componendis, notis generum charaderiHicis indagan- 
dis. Botanicorum in difpofitione fpecierum erroribus, 
aut, ut loqui amat, hallucinationibus detegendis cor- 
rigendifque operam dedit, laudem fane meruit. Ve- 
rum cum fibi nimis placeret, fuique plenus, alios etiam 
fe doSliores contemneret, majora viribus aggredi, & 
plantarum hiftoriam univerfalem confcribere aufus, 
nec famas fuae confuluit, nec multorum expeclationi 
fatisfecit.” 
Et in prasf. in Methodum emend. & audt. Anno 
1667, K.c\\Yiv T>,Joa}meslVilkinsy Epifc, CeUrienfis, 
ut ad Tabulas phllofophicas pro chara 8 ere uni^erfali 
(cujus fpecimen tum parturibat) complendas, arbores 
(aj Syfl. piant, 33. 
H 2 
