C 62 ] 
§ xxni. 
91 i Ut cliara( 5 lerem generum a fru( 5 lificatione, ita c.taf- 
fium a flore commodillinie petendum efFe cenfeo, in plan- 
tis pelfed:ioribus ; in aliis ab habitu vel facie externa ; 
ordinum vero^ aut feftionum clalHum a fruftu ; ut a par- 
tibus maxime eflentialibus ac fpedlabiiibus. Et hxc T our^ 
nef jrtii (a) methodus, quae omnium longe facillima efl:, 
ac utililTima tyronibus, ut fupra notavi. Fateor, cum 
clarilTimo audtore, hanc abfolutam non efle : nec latent 
quae in eam animadverfa funt ab eruditis, ut Raio^ Dil^ 
khio, i 5 c. fed pnecipue a Cl. yujjie^io. 
92. Nefcio tamen an naevorum qui in InJUtutionihus 
rei herbaria oblervantur emaculatione, earum elegantia 
& utilitas multum augerentur : dum fyfliema omnibus nu- 
meris perfectum, hoc aevo, fi unquam expedandum non 
Iit. Interim iis friiamur, obnixe rogantes praeclarum & 
humaniflimum D. Bernardum de JuJJieuy ut iis fummam 
imponat manum, vindicetque Botanicen a variis diflicili- 
bulque nugis ac tricis, quibus gravatur & opprimitur fere. 
(^i fcire vult quid feceiint alii ad Methodum plan- 
tarum perficiendam, adeat ipibs audtores ; vel CeL G?- 
roli Linnai clajjes plantarum^ feu fyftemata- plantarum 
omnia a frudlificaiione defumpta, quorum xvi. univer- 
falia, & xiii. partialia, compendioie propofita, fecun- 
Amw clajjes, ordine^p & nomina cum clave cu- 
jufvis methodi, & fynonymis geneticis. Fundamen- 
torum Botanicorum pars ii.’^ Lugd. Bat. 1738, in 8®. 
§ XXIV. 
93. De plantarum ufibus longum ellet dicere; fine il- 
lis vivere non pofiumus. Qusecunque enim ad villum 
neceflaria funt, qusecunque ad delicias faciunt, abunde 
' fubminiflrant ; non vicium tantum, fed & vefliturn, 
& medicinam, & domicilia, & navigia, & fupelledilem, 
& focum, & obledlamenta fenfuum animique. Sed his 
(a) Vtx.p.Cs^CC. 67.1nft. 
immorari 
