[ 19 ] 
jam tradetiir ; neque dignitate gentilitia, fupra alia ani- 
malia, fpoliantur pelagii pilcium greges, tamdiu ejus 
dominos : ufque dum fcilicet Ipontaneo aquarum motu, 
fortuitifque ventorum flatibus, paulatim grumi, dein tu- 
muli, colliculi, colles, montes, longiiTimis intervallis, in 
abyflb extruda funt, tandemque terra ficca apparuit, & 
fic deinceps. Myriades enim annorum requiri ad pro- 
ducenda conchylia, quorum teftse in montium jugis, as- 
que ac in convallium fabuletis deprehenduntur, fatis 
conftat ab exigua quam fuftinuit terra mutatione, tri- 
bus vel quatuor millibus annorum uldme elapfis. 
31. Sed hasc forte non funt fpolia marinorum, fed fi- 
mul cum terrenis aliis in principio creata ; vel uti multa 
mineralia, lapides v. g, figurati, quali vegetatione (aut 
cryllallifatione) recentius produ 61 a. Quid de Dodil- 
iimiCamerarii obfervatione dicetis, qui narrat in Duca^ 
tu WurtemhergicQ effolTas fuifle plus quam fexaginta 
maxillas, quarum quaedam illas camelorum fuperave- 
rint, & quae pro elephantinis fuerint habitae, iftalquc 
omnes ollium formas, a minima per gradus ad maxi- 
mam ufque, femper fuifle eafdem, ut multa non nili 
per microlcopia videnda, utrinque tamen fuis apophy- 
libus inftrudla’’ (a)\ Unde haec aliaque petrefafta 
di6la animalia ? Unde infulae Melitae in petra reperiundae 
viperae \ Cur omnes eodem modo contortae, & capite 
truncatae funt ? Forte haec, ut & lapideae plantae innume- 
rae, ubique fere obviae, & conchyliorum teftis coaetaneae ; 
& li ita fit, corruet eximia audtoris hypothelis, alias nul- 
lo fulcimine nixa. 
32. Theologus quidam heterodoxus, ait, capite vi- 
lionibus aut infomniis poeticis aelluante, credidit le vi- 
difle mundi creationem, (b). Et certe nihil 
tam abfurde dici poteft, quod non dicatur ab aliquo phi- 
lofophorum. Sed abfnrdius figmentum nunquam exco- 
gitavit aeftuantillimum poetarum caput, quam illud Ca- 
tholici noftri philofophi de mundi origine, line creatione 
aut planetarum mechanica vel fortuita potius produdione ; 
quafi indignum elfet in phylicis, ullam admittere caufam 
fupra naturalem, vel ad primam recurrere, utcunque de- 
f/ 7 ^r.Albin.orat.mang.p. 4 o. (hj Vid, tom. i, p, 24. 
C 2 llituant 
