DISSERTATIO 
D E 
RE HERBARIA, 
S TIrpIum doctrinam a plerlique medicinae ftudiofi^ 
negligi^ a medicis quamplurimis contemni, atque 
a nonnullis quali odio haberi, fatis diu conquefli 
funt artis profeffores. Et dolendum quidem eft, 
quod et hodie, ob au6la immaniter plantarum nomina^ 
precarios terminos, theorias^ methodos, inanefque circst 
ea philologicas controverfias, virorum dodlrina vel in- 
genio praecellentium cura indigna quali videretur. Cum 
tamen 
Res herbaria, five Botanice, ea fit fapientiae naturalis 
pars, quae tradlet de vegetabilium ftruftura externa, in- 
terna, vegetatione, nutritione, frudificatione, ufu, viri- 
bus, cultura, & limilibus, quorum contemplatio, vel in 
venerationem & amorem fummi opificis ducere, vel in 
commodum hominis cedere poflit ; tsque ac de eorum no- 
minibus, atque methodica dillributione. 
2 . De hujus dilFufie admodum fcientiae partibus difle*» 
rere, nec vires nec inflituti ratio permittit. Quaedam ta- 
men de capitibus rerum, haud minus utilia quam jucunda, 
paucis tradere ftatuimus ; ne, ut in fgla nominum et vo- 
k cabuloru^w 
