t 97 ] 
conveniunt, non funt, cseteris paribus, in dilpofi- 
tione theoretica dillinguenda. 
166. Quascunque Vegetabilia in fru6Hficationis partibus 
differunt, obfervatis obfervandis (162.) non funt 
combinanda. 
167. Nota charaBeriJiica (1S9.) omnis erui debet a Nu- 
mero, Figura, Proportione, & Situ omnium par- 
tium fructificationis differentium. 
168. Habitus (163.) occulte confulendus eft, ne genus 
erroneum levi de caufa fingatur. 
169. Qiiae in uno genere, ad genus flabiliendum valent^ 
minime idem in altero neceflario praeftant. 
170. Raro obfervatur genus, in quo pars aliqua fructifi- 
cationis non aberrat. 
171. In plerifque generibus nota aliqua fructificationis 
fingularis obfervatur. 
172. Si nota aliqua fructificationis fingularis, vel fui ge- 
neris propria, in fpeciebus non omnibus adfit, ne 
plura genera accumulentur cavendum. 
173. Si nota generi fingularis, etiam in genere affini re- 
pedatur, ne idem genus in plura quam natura di- 
ctat, feparetur cavendum. 
174. Quo conftantior pars aliqua fruCtIficationis, eft in 
pluribus fpeciebus, eo etiam certiorem exhibet no- 
tam genericam. 
175. In aliis generibus hasc, in aliis alia pars fruCtificatl- 
onis conftantior obfervatur, nulla vero conftantif* 
fima eft. 
176. Si flores conveniunt, fruClns autem differunt, csete- 
ris paribus, conjungenda funt genera. 
177. floris certior eft quam fruCtus ; Proportio 
tium autem maxime diverfa, fed conftantiftima. 
178. Numerus facilius aberrat quam Figura, proportione 
numeri tamen optime explicatur ; F/ores autem nu- 
mero in eadem planta diverfi, fecundum primarium 
confiderandi. 
179. Situs partium conftantiffimus eft. Receptaculi 
Situm in ordinibus magni fecit Fournefortius, 
180. Petalorum regularitate?n nimium fecit Rivims. 
181. Nefarium maximi fecit natura. 
N 
182. Stamini^ 
