CAPVr L 
TRADENS 
AVRANTIORVM HISTORIAM 
NATVRALEM. 
5 . l 
A Ntequam ipfam definitionem, differentias, aliaque Ah vetf- 
de Aurantiis confideranda aggrediamur, primo in ea 
Etymologiam & onum eorum inquirere tas enr. Inex- eogno-^ 
tricabilis autem hic ferme occurrit labyrinthus apud autores , ' 
ratione arboris huius e ius que fruBuum nominis ut, quid 
de illorum diverfis fententiis fentiendum, fere dubii haerea^ 
mus, quisque enim pro fuo ftat foco & opinionem fivefen- 
tentiam fuam divertimode orpni conatu defendere ac com- 
probare fatagir* Mirandum fane eff, quod fuaviffimi hi 
fruftus atque arbores , hortorum ornamenta , vifus , guflus 6c 
odoratus obieftamenta praeftantiffima veteribus non magis 
6t citius innotuerint; imo quibusdam videtur, antiquio- 
res Romanos poma haec non poffediffe, quia in illorum fcri- 
ptoribus praeclarifTimis, praefertim virgilio , Theophra- 
sto, CELSO, PLINIO, rei rufticaefcriptoribus antiquis 6c aliis 
nullum de AurantH vocabulo reperitur veftigium. Loquun- 
tur quidem hi paflim de malis Medicis : Sed utrum fub his 
Chria an Aurantiami^W^x^xunt^ lis fuit inter autores, quae 
forte nunquam redle ad finem perducetur. 10. b a vh i- 
Nvs tamen, Medicus & Botanicus clariffimus, autumat Au- 
rantia veteribus nota fuiffe ^ id quod probare contendit, quia 
THEOPHRASTVS DioscoRiDES & PLiNivs paffim commcmo- 
r^ni maiorum Medicorum ^ quod haec non mandentur^ cenfet* 
que hoc de malo aurantio verum effezhinc fufpicatur malum 
medicum veterum effe malum aurantium noffrum. Sed tan- 
tum abeft, ut potius non in condimentis tantum fed & pro 
cibo 
