DE AVRANTIIS. 
29 
ftici noflri de cura & emendatione quercuum haud funt folliciti, 
verum, fic ut fponte crefcunt, eas relinquunt. 
§. XIV. 
Magis itaque mihi placet illas flantas in univerfum, Quaenam 
quae notabili jatione ^ in foliis^ floribus & fruftthus^ itemque m''fiverfae 
magnnudine 6c amplitudine, lU 6c in figura^ cohre^ odore^ fapore /pedes 
6fc. notabiliter difFerunt, eamque differentiam conftanter fer- aM 
•vaiit, neque ex unius fru£lu? feminibus pvcvenlunt, 
diverjif fpeciebus haberi. Contra , varietates plantarum *dicen- 
das ejje exifiimo^ quando tx unius fruBus feminibus^ iit ex fe- 
minibus tiilipae.^ hyacinthi ^ primulae vel auriculae.^ caryophylli 
fi ve tunicae 5c fimilium flores colore aut fmpUcitate vel peta- 
lis pluribus difrerentes ab eo, a quo defumpta funt femina, * 
proveniunt, vel etiam folia vel unico colore vel duplici aur 
triplici variegata. Qiiae inagnitudine tantum differunt parti- 
um^ quam infignis etiam illa fit, linnaevs quidem non 
pro diverfts fpeciebus, fed tantum pro varietatibus haberi vult, 
quod quidem concedo, quando ‘haec diverfltas non e fl valde 
infl.gnis. Largior etiam, qnod difjicile fu certos magnitudinis li- 
mites ponere fivefiatuere; interea tamen magnitudinis in- 
terdum adeo infignis elf diverfitas, ut in aurantia pumilione 
five nana & aurantia maxima^ Fompelmus difta, cum orien- 
tali, tum occidentali, tam ratione ftemmatis quam foliorum 
& fru£luum, 8c praefertim quia una harum vix unquam 
in alteram transmutabitur, id quod variationibus vulgo fic 
di£iis alias folenne efb, ut nemo fere haSenus fuerit, prae- 
ter LiNNAEVM, qui has & fimiles plantas vel arbores 
tam infigniter differentes, non pro diverfis fpeciebus, valde 
inter fe differentibus, non habuerit 6c agnoverit. 
$. XV. 
Porro ratione fpecierum adhuc notamus, dum dnnaevs 
Jh' ^ 
