DE MANNA. 
9 
pi(a, linum, bralficam , fruftusque arborum corrum- 
pit & perdit,* coloris flavi, faporis 8c odoris fubdul- 
cis, naufeubundi: quod 11 cum fruftibus aut oleribus, 
praefertim braflica, intra corpus alTumitur , tormina , 
diarrhoeam , imo quandoque dyfenteriam excitare 
creditur. 
VI. 
In facris literis legimus, Molis tempore, cum 
Ifraelitas ex j^igypro per deferta deduceret, coelitus 
demillam elTe certum cibi genus granulatum , quod 
etiam vocabant mannam ; quae indies colligi debe- 
bat pro efca Ifraelitarum. Sed ficut ifte cibus miraculo 
dabatur, ut tantus hominum numerus in deferto ale- 
retur, ita cum nollra manna minime convenit : dum 
notum eft, Ifraelitarum mannam virtute alendi, non 
purgandi, fuilTe praeditam, illamque altero die, exce- 
pto fabbato, ftatim in verminofam abiifle putredi- 
nem ; cum nollra e contrario absque corruptione ad 
plures annos confervari queat: afflrmatque Lemerius 
a) mannam aetate puchritudinem quidem , dum flava 
fit , verum virtutem haud amitte7~e ; licet Pometus b) & 
cum hoc Valentini c) aliique aliter fentiant. 
VII. 
Non etiam pro manna nollra haberi debet fe- 
men graminis daByloidis efculenti y d) tyaod reperitur 
atque colligitur in Boruflla prope Dantiscum , vari- 
B isque 
a) Traitc des Drogues fimplcs.m.p jj^. 
b) Hiftoire des Drogues fimplcs p. 2^7. 
c) Hiftor. limplic. p. 2^2. 
d) VI d. Matthtd^ in Diofc.l.4.cap. a8, & Simon.PauIli Quadrip. Bot. p.m. 729, 
