f4 DISSERTATIO INA VGVRALIS 
fiduum illius vinofi liquidi poft deftillationem fervavit 
in loeo calido per fesquiannura, illudque tunc acidum 
deprehendit, & quod ad fundum vitri falis eflentialis, 
ut vocant, mannae drachm. vn depofuerit, qui albus 
erat, durus, fragilis, acicularum iimilitudine , lapo- 
ris acidi, ad fubdulcem vergentis; qui fal pondere 
5i fumtus, leniter purgabat. Reliquum vero liquorem a- 
cidum eousque deftillabat,uc in cucurbita nihil fuperes- 
fet,quam materia mellis confiftentia. Lemerius invenit 
hanc materiam pependiile ^xx ; ita ut a libris dua- 
bus mannae, §xu fuerit confumtae,partim in fpirirum 
ardentem inde produftum, partim in liquorem illum 
acidum abftraftum. Hae viginti unciae materiae 
illius erallae iterum , obfervatis ignis gradibus , tan^ 
demque fortiffirao exercebantur: fic ipiritus ilirge- 
bat rubicundus, fufcus, empyreumaticus, faporis acris, 
cui guttulae nonnullae olei nigri immifcebantur, & 
in retorta reftabant unc. iv materiae inftar carbonis 
rarefafti, levis & infipidi. Vbi Lemerius fimul monet, 
mei, qnam.vis puriffimum, plus tamen terrae contine- 
re, quam mannam: dum mei poft fimilem traftatio- 
nem relinquit ^ partem carbonum a) , manna vero, 
non nili Ceterum, quod notatu dignum, carbones 
mannae, ficut carbones mellis, ebullitionem excitant 
ad calcis vivae fimilitudinem, fi aquaipiis affundatur; 
atque etiam aliquid martis in eis reperiri , Lemerius 
affirmat. Inde concludit, ut reliqua corpora dulcia, 
ita & mannam fuam perdere dulcedinem , fimulac 
acidum ab oleo ipforum feparatum eft ; nam a certa 
inti- 
vi<i, Hift. Acad. Reg, 170^. p. 4^. 
